conmētĭor - Diatesi attiva
(conmētĭor, conmētīris, conmensus sum, conmētīri)
verbo transitivo deponente IV coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
conmētĭor
II sing.
conmētīris, conmētīre
III sing.
conmētītur
I plur.
conmētīmur
II plur.
conmētimĭni
III plur.
conmētiuntur
IMPERFETTO
I sing.
conmētiēbar
II sing.
conmētiebāris, conmētiebāre
III sing.
conmētiebātur
I plur.
conmētiebāmur
II plur.
conmētiebamĭni
III plur.
conmētiebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
conmētĭar
II sing.
conmētiēris, conmētiēre
III sing.
conmētiētur
I plur.
conmētiēmur
II plur.
conmētiemĭni
III plur.
conmētientur
PERFETTO
I sing.
conmensus, a, um sum
II sing.
conmensus, a, um es
III sing.
conmensus, a, um est
I plur.
conmensi, ae, a sumus
II plur.
conmensi, ae, a estis
III plur.
conmensi, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
conmensus, a, um eram
II sing.
conmensus, a, um eras
III sing.
conmensus, a, um erat
I plur.
conmensi, ae, a eramus
II plur.
conmensi, ae, a eratis
III plur.
conmensi, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
conmensus, a, um ero
II sing.
conmensus, a, um eris
III sing.
conmensus, a, um erit
I plur.
conmensi, ae, a erimus
II plur.
conmensi, ae, a eritis
III plur.
conmensi, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
conmētĭar
II sing.
conmētiāris, conmētiāre
III sing.
conmētiātur
I plur.
conmētiāmur
II plur.
conmētiamĭni
III plur.
conmētiantur
IMPERFETTO
I sing.
conmētīrer
II sing.
conmētirēris, conmētirēre
III sing.
conmētirētur
I plur.
conmētirēmur
II plur.
conmētirēmini
III plur.
conmētirentur
PERFETTO
I sing.
conmensus, a, um sim
II sing.
conmensus, a, um sis
III sing.
conmensus, a, um sit
I plur.
conmensi, ae, a simus
II plur.
conmensi, ae, a sitis
III plur.
conmensi, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
conmensus, a, um essem
II sing.
conmensus, a, um esses
III sing.
conmensus, a, um esset
I plur.
conmensi, ae, a essemus
II plur.
conmensi, ae, a essetis
III plur.
conmensi, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
conmētīre
II plur.
conmētimĭni
FUTURO
II sing.
conmētītor
III sing.
conmētītor
II plur.
III plur.
conmētiuntor
INFINITO
PRESENTE
conmētīri
PERFETTO
Singolare:
conmensus, a, um esse
Plurale:
conmensi, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
conmensūrūm, am, ūm
Plurale:
conmensūros, as, a
PARTICIPIO
PRESENTE
conmētiens, ientis
FUTURO
conmensūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
conmensum
Passivo:
conmensu
GERUNDIO
Genitivo:
conmētiendi
Dativo:
conmētiendo
Accusativo:
ad conmētiendum
Ablativo:
conmētiendo
GERUNDIVO
conmētiendus, a, um
conmētĭor v. tr. dep. IV coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis