conmītĭgor - Diatesi passiva


(conmītĭgo, conmītĭgas, conmitigatum, conmītĭgāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
conmītĭgor
II sing.
conmītĭgāris, conmītĭgāre
III sing.
conmītĭgātur
I plur.
conmītĭgāmur
II plur.
conmītĭgamĭni
III plur.
conmītĭgantur
IMPERFETTO
I sing.
conmītĭgābar
II sing.
conmītĭgabāris, conmītĭgabāre
III sing.
conmītĭgabātur
I plur.
conmītĭgabāmur
II plur.
conmītĭgabamĭni
III plur.
conmītĭgabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
conmītĭgābor
II sing.
conmītĭgabĕris, conmītĭgabĕre
III sing.
conmītĭgabĭtur
I plur.
conmītĭgabĭmur
II plur.
conmītĭgabimĭni
III plur.
conmītĭgabuntur
PERFETTO
I sing.
conmitigatus, –a, –um sum
II sing.
conmitigatus, –a, –um es
III sing.
conmitigatus, –a, –um est
I plur.
conmitigati, –ae, –a sumus
II plur.
conmitigati, –ae, –a estis
III plur.
conmitigati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
conmitigatus, –a, –um eram
II sing.
conmitigatus, –a, –um eras
III sing.
conmitigatus, –a, –um erat
I plur.
conmitigati, –ae, –a eramus
II plur.
conmitigati, –ae, –a eratis
III plur.
conmitigati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
conmitigatus, –a, –um ero
II sing.
conmitigatus, –a, –um eris
III sing.
conmitigatus, –a, –um erit
I plur.
conmitigati, –ae, –a erimus
II plur.
conmitigati, –ae, –a eritis
III plur.
conmitigati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
conmītĭger
II sing.
conmītĭgēris, conmītĭgēre
III sing.
conmītĭgētur
I plur.
conmītĭgēmur
II plur.
conmītĭgemĭni
III plur.
conmītĭgentur
IMPERFETTO
I sing.
conmītĭgārer
II sing.
conmītĭgarēris, conmītĭgarēre
III sing.
conmītĭgarētur
I plur.
conmītĭgarēmur
II plur.
conmītĭgaremĭni
III plur.
conmītĭgarentur
PERFETTO
I sing.
conmitigatus, –a, –um sim
II sing.
conmitigatus, –a, –um sis
III sing.
conmitigatus, –a, –um sit
I plur.
conmitigati, –ae, –a simus
II plur.
conmitigati, –ae, –a sitis
III plur.
conmitigati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
conmitigatus, –a, –um essem
II sing.
conmitigatus, –a, –um esses
III sing.
conmitigatus, –a, –um esset
I plur.
conmitigati, –ae, –a essemus
II plur.
conmitigati, –ae, –a essetis
III plur.
conmitigati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
conmītĭgāre
II plur.
conmītĭgamĭni
FUTURO
II sing.
conmītĭgātor
III sing.
conmītĭgātor
II plur.
–
III plur.
conmītĭgantor
PARTICIPIO
PERFETTO
conmitigatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
conmītĭgāri
PERFETTO
Singolare:
conmitigatus, –a, –um esse
Plurale:
conmitigati, –ae, –a esse
FUTURO
conmitigatum esse
GERUNDIVO
conmītĭgandus, –a, –um
SUPINO
conmitigatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:CONMITIGOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis