concustōdĭor - Diatesi passiva
(concustōdĭo, concustōdis, concustodivi, concustoditum, concustōdīre)
verbo transitivo IV coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
concustōdĭor
II sing.
concustōdīris, concustōdīre
III sing.
concustōdītur
I plur.
concustōdīmur
II plur.
concustōdimĭni
III plur.
concustōdiuntur
IMPERFETTO
I sing.
concustōdiēbar
II sing.
concustōdiebāris, concustōdiebāre
III sing.
concustōdiebātur
I plur.
concustōdiebāmur
II plur.
concustōdiebamĭni
III plur.
concustōdiebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
concustōdĭar
II sing.
concustōdiēris, concustōdiēre
III sing.
concustōdiētur
I plur.
concustōdiēmur
II plur.
concustōdiemĭni
III plur.
concustōdientur
PERFETTO
I sing.
concustoditus, a, um sum
II sing.
concustoditus, a, um es
III sing.
concustoditus, a, um est
I plur.
concustoditi, ae, a sumus
II plur.
concustoditi, ae, a estis
III plur.
concustoditi, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
concustoditus, a, um eram
II sing.
concustoditus, a, um eras
III sing.
concustoditus, a, um erat
I plur.
concustoditi, ae, a eramus
II plur.
concustoditi, ae, a eratis
III plur.
concustoditi, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
concustoditus, a, um ero
II sing.
concustoditus, a, um eris
III sing.
concustoditus, a, um erit
I plur.
concustoditi, ae, a erimus
II plur.
concustoditi, ae, a eritis
III plur.
concustoditi, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
concustōdĭar
II sing.
concustōdiāris, concustōdiāre
III sing.
concustōdiātur
I plur.
concustōdiāmur
II plur.
concustōdiamĭni
III plur.
concustōdiantur
IMPERFETTO
I sing.
concustōdīrer
II sing.
concustōdirēris, concustodivirēre
III sing.
concustōdirētur
I plur.
concustōdirēmur
II plur.
concustōdirēmini
III plur.
concustōdirentur
PERFETTO
I sing.
concustoditus, a, um sim
II sing.
concustoditus, a, um sis
III sing.
concustoditus, a, um sit
I plur.
concustoditi, ae, a simus
II plur.
concustoditi, ae, a sitis
III plur.
concustoditi, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
concustoditus, a, um essem
II sing.
concustoditus, a, um esses
III sing.
concustoditus, a, um esset
I plur.
concustoditi, ae, a essemus
II plur.
concustoditi, ae, a essetis
III plur.
concustoditi, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
concustōdīre
II plur.
concustōdimĭni
FUTURO
II sing.
concustōdītor
III sing.
concustōdītor
II plur.
III plur.
concustōdiuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
concustoditus, a, um
INFINITO
PRESENTE
concustōdīri
PERFETTO
Singolare:
concustoditus, a, um esse
Plurale:
concustoditi, ae, a esse
FUTURO
concustoditum esse
GERUNDIVO
concustōdiendus, a, um
SUPINO
concustoditu
Vedi la forma attiva di questo lemma
concustōdĭor v. tr. IV coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis