concrĕor - Diatesi passiva
(concrĕo, concrĕas, concreavi, concreatum, concrĕāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
concrĕor
II sing.
concrĕāris, concrĕāre
III sing.
concrĕātur
I plur.
concrĕāmur
II plur.
concrĕamĭni
III plur.
concrĕantur
IMPERFETTO
I sing.
concrĕābar
II sing.
concrĕabāris, concrĕabāre
III sing.
concrĕabātur
I plur.
concrĕabāmur
II plur.
concrĕabamĭni
III plur.
concrĕabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
concrĕābor
II sing.
concrĕabĕris, concrĕabĕre
III sing.
concrĕabĭtur
I plur.
concrĕabĭmur
II plur.
concrĕabimĭni
III plur.
concrĕabuntur
PERFETTO
I sing.
concreatus, a, um sum
II sing.
concreatus, a, um es
III sing.
concreatus, a, um est
I plur.
concreati, ae, a sumus
II plur.
concreati, ae, a estis
III plur.
concreati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
concreatus, a, um eram
II sing.
concreatus, a, um eras
III sing.
concreatus, a, um erat
I plur.
concreati, ae, a eramus
II plur.
concreati, ae, a eratis
III plur.
concreati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
concreatus, a, um ero
II sing.
concreatus, a, um eris
III sing.
concreatus, a, um erit
I plur.
concreati, ae, a erimus
II plur.
concreati, ae, a eritis
III plur.
concreati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
concrĕer
II sing.
concrĕēris, concrĕēre
III sing.
concrĕētur
I plur.
concrĕēmur
II plur.
concrĕemĭni
III plur.
concrĕentur
IMPERFETTO
I sing.
concrĕārer
II sing.
concrĕarēris, concrĕarēre
III sing.
concrĕarētur
I plur.
concrĕarēmur
II plur.
concrĕaremĭni
III plur.
concrĕarentur
PERFETTO
I sing.
concreatus, a, um sim
II sing.
concreatus, a, um sis
III sing.
concreatus, a, um sit
I plur.
concreati, ae, a simus
II plur.
concreati, ae, a sitis
III plur.
concreati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
concreatus, a, um essem
II sing.
concreatus, a, um esses
III sing.
concreatus, a, um esset
I plur.
concreati, ae, a essemus
II plur.
concreati, ae, a essetis
III plur.
concreati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
concrĕāre
II plur.
concrĕamĭni
FUTURO
II sing.
concrĕātor
III sing.
concrĕātor
II plur.
III plur.
concrĕantor
PARTICIPIO
PERFETTO
concreatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
concrĕāri
PERFETTO
Singolare:
concreatus, a, um esse
Plurale:
concreati, ae, a esse
FUTURO
concreatum esse
GERUNDIVO
concrĕandus, a, um
SUPINO
concreatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
concrĕor v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis