commŏnĕor - Diatesi passiva


(commŏnĕo, commŏnes, commonui, commonitum, commŏnēre)

verbo transitivo II coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
commŏnĕor
II sing.
commŏnēris, commŏnēre
III sing.
commŏnētur
I plur.
commŏnēmur
II plur.
commŏnemĭni
III plur.
commŏnentur
IMPERFETTO
I sing.
commŏnēbar
II sing.
commŏnebāris
III sing.
commŏnebātur
I plur.
commŏnebāmur
II plur.
commŏnebamĭni
III plur.
commŏnebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
commŏnēbor
II sing.
commŏnebĕris, commŏnebĕre
III sing.
commŏnebĭtur
I plur.
commŏnebĭmur
II plur.
commŏnebimĭni
III plur.
commŏnebuntur
PERFETTO
I sing.
commonitus, –a, –um sum
II sing.
commonitus, –a, –um es
III sing.
commonitus, –a, –um est
I plur.
commoniti, –ae, –a sumus
II plur.
commoniti, –ae, –a estis
III plur.
commoniti, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
commonitus, –a, –um eram
II sing.
commonitus, –a, –um eras
III sing.
commonitus, –a, –um erat
I plur.
commoniti, –ae, –a eramus
II plur.
commoniti, –ae, –a eratis
III plur.
commoniti, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
commonitus, –a, –um ero
II sing.
commonitus, –a, –um eris
III sing.
commonitus, –a, –um erit
I plur.
commoniti, –ae, –a erimus
II plur.
commoniti, –ae, –a eritis
III plur.
commoniti, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
commŏnĕar
II sing.
commŏneāris, commŏneāre
III sing.
commŏneātur
I plur.
commŏneāmur
II plur.
commŏneamĭni
III plur.
commŏneantur
IMPERFETTO
I sing.
commŏnērer
II sing.
commŏnerēris, commŏnerēre
III sing.
commŏnerētur
I plur.
commŏnerēmur
II plur.
commŏneremĭni
III plur.
commŏnerentur
PERFETTO
I sing.
commonitus, –a, –um sim
II sing.
commonitus, –a, –um sis
III sing.
commonitus, –a, –um sit
I plur.
commoniti, –ae, –a simus
II plur.
commoniti, –ae, –a sitis
III plur.
commoniti, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
commonitus, –a, –um essem
II sing.
commonitus, –a, –um esses
III sing.
commonitus, –a, –um esset
I plur.
commoniti, –ae, –a essemus
II plur.
commoniti, –ae, –a essetis
III plur.
commoniti, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
commŏnēre
II plur.
commŏnemĭni
FUTURO
II sing.
commŏnētor
III sing.
commŏnētor
II plur.
–
III plur.
commŏnentor
PARTICIPIO
PERFETTO
commonitus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
commŏnēri
PERFETTO
Singolare:
commonitus, –a, –um esse
Plurale:
commoniti, –ae, –a esse
FUTURO
commonitum esse
GERUNDIVO
commŏnendus, –a, –um
SUPINO
commonitu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:COMMONEOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis