commŏnĕfīo - Diatesi attiva
(commŏnĕfĭo, commŏnĕfis, |commŏnĕfactus sum, commŏnĕfieri)
verbo intransitivo anomalo
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA ATTIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
commŏnĕfĭo
II sing.
commŏnĕfis
III sing.
commŏnĕfit
I plur.
commŏnĕfīmus
II plur.
commŏnĕfītis
III plur.
commŏnĕfĭunt
IMPERFETTO
I sing.
commŏnĕfiēbam
II sing.
commŏnĕfiēbas
III sing.
commŏnĕfiēbat
I plur.
commŏnĕfiebāmus
II plur.
commŏnĕfiebātis
III plur.
commŏnĕfiēbant
FUTURO SEMPLICE
I sing.
commŏnĕfĭam
II sing.
commŏnĕfĭes
III sing.
commŏnĕfĭet
I plur.
commŏnĕfiēmus
II plur.
commŏnĕfiētis
III plur.
commŏnĕfĭent
PERFETTO
I sing.
commŏnĕfactus, a, um sum
II sing.
commŏnĕfactus, a, um es
III sing.
commŏnĕfactus, a, um est
I plur.
commŏnĕfacti, ae, a sumus
II plur.
commŏnĕfacti, ae, a estis
III plur.
commŏnĕfacti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
commŏnĕfactus, a, um eram
II sing.
commŏnĕfactus, a, um eras
III sing.
commŏnĕfactus, a, um erat
I plur.
commŏnĕfacti, ae, a eramus
II plur.
commŏnĕfacti, ae, a eratis
III plur.
commŏnĕfacti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
commŏnĕfactus, a, um ero
II sing.
commŏnĕfactus, a, um eris
III sing.
commŏnĕfactus, a, um erit
I plur.
commŏnĕfacti, ae, a erimus
II plur.
commŏnĕfacti, ae, a eritis
III plur.
commŏnĕfacti, ae, a erunt
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
commŏnĕfĭam
II sing.
commŏnĕfĭas
III sing.
commŏnĕfĭat
I plur.
commŏnĕfiāmus
II plur.
commŏnĕfiātis
III plur.
commŏnĕfĭant
IMPERFETTO
I sing.
commŏnĕfīrem
II sing.
commŏnĕfīres
III sing.
commŏnĕfīret
I plur.
commŏnĕfirēmus
II plur.
commŏnĕfirētis
III plur.
commŏnĕfīrent
PERFETTO
I sing.
commŏnĕfactus, a, um sim
II sing.
commŏnĕfactus, a, um sis
III sing.
commŏnĕfactus, a, um sit
I plur.
commŏnĕfacti, ae, a simus
II plur.
commŏnĕfacti, ae, a sitis
III plur.
commŏnĕfacti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
commŏnĕfactus, a, um essem
II sing.
commŏnĕfactus, a, um esses
III sing.
commŏnĕfactus, a, um esset
I plur.
commŏnĕfacti, ae, a essemus
II plur.
commŏnĕfacti, ae, a essetis
III plur.
commŏnĕfacti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
commŏnĕfi
II plur.
commŏnĕfīte
FUTURO
II sing.
commŏnĕfīto
III sing.
commŏnĕfīto
II plur.
commŏnĕfitōte
III plur.
PARTICIPIO
PRESENTE
FUTURO
commŏnĕfactūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
commŏnĕfactum
Passivo:
commŏnĕfactu
INFINITO
PRESENTE
commŏnĕfieri
PERFETTO
Singolare:
commŏnĕfactus, a, um esse
Plurale:
commŏnĕfacti, ae, a esse
FUTURO
Attivo:
commŏnĕfuturūm, am, ūm esse, commŏnĕfore
Passivo:
commonefacūm, as, a esse
GERUNDIO
Genitivo:
Dativo:
Accusativo:
Ablativo:
GERUNDIVO
commonefaciendus, a, um
commŏnĕfīo v. intr. an.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis