commĭsĕrĕor - Diatesi attiva
(commĭsĕrĕor, commĭsĕrēris, commiseritus sum, commĭsĕrēri)
verbo transitivo deponente II coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
commĭsĕrĕor
II sing.
commĭsĕrēris, commĭsĕrēre
III sing.
commĭsĕrētur
I plur.
commĭsĕrēmur
II plur.
commĭsĕremĭni
III plur.
commĭsĕrentur
IMPERFETTO
I sing.
commĭsĕrēbar
II sing.
commĭsĕrebāris
III sing.
commĭsĕrebātur
I plur.
commĭsĕrebāmur
II plur.
commĭsĕrebamĭni
III plur.
commĭsĕrebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
commĭsĕrēbor
II sing.
commĭsĕrebĕris
III sing.
commĭsĕrebĭtur
I plur.
commĭsĕrebĭmur
II plur.
commĭsĕrebimĭni
III plur.
commĭsĕrebuntur
PERFETTO
I sing.
commiseritus, a, um sum
II sing.
commiseritus, a, um es
III sing.
commiseritus, a, um est
I plur.
commiseriti, ae, a sumus
II plur.
commiseriti, ae, a estis
III plur.
commiseriti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
commiseritus, a, um eram
II sing.
commiseritus, a, um eras
III sing.
commiseritus, a, um erat
I plur.
commiseriti, ae, a eramus
II plur.
commiseriti, ae, a eratis
III plur.
commiseriti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
commiseritus, a, um ero
II sing.
commiseritus, a, um eris
III sing.
commiseritus, a, um erit
I plur.
commiseriti, ae, a erimus
II plur.
commiseriti, ae, a eritis
III plur.
commiseriti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
commĭsĕrĕar
II sing.
commĭsĕreāris, commĭsĕreāre
III sing.
commĭsĕreātur
I plur.
commĭsĕreāmur
II plur.
commĭsĕreamĭni
III plur.
commĭsĕreantur
IMPERFETTO
I sing.
commĭsĕrērer
II sing.
commĭsĕrerēris, commĭsĕrerēre
III sing.
commĭsĕrerētur
I plur.
commĭsĕrerēmur
II plur.
commĭsĕreremĭni
III plur.
commĭsĕrerentur
PERFETTO
I sing.
commiseritus, a, um sim
II sing.
commiseritus, a, um sis
III sing.
commiseritus, a, um sit
I plur.
commiseriti, ae, a simus
II plur.
commiseriti, ae, a sitis
III plur.
commiseriti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
commiseritus, a, um essem
II sing.
commiseritus, a, um esses
III sing.
commiseritus, a, um esset
I plur.
commiseriti, ae, a essemus
II plur.
commiseriti, ae, a essetis
III plur.
commiseriti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
commĭsĕrēre
II plur.
commĭsĕremĭni
FUTURO
II sing.
commĭsĕrētor
III sing.
commĭsĕrētor
II plur.
III plur.
commĭsĕrentor
INFINITO
PRESENTE
commĭsĕrēri
PERFETTO
Singolare:
commiseritus, a, um esse
Plurale:
commiseriti, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
commiseritūrūm, am, ūm
Plurale:
commiseritūros, as, a
PARTICIPIO
PRESENTE
commĭsĕrens, entis
FUTURO
commiseritūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
commiseritum
Passivo:
commiseritu
GERUNDIO
Genitivo:
commĭsĕrandi
Dativo:
commĭsĕrando
Accusativo:
commĭsĕrandum
Ablativo:
commĭsĕrando
GERUNDIVO
commĭsĕrendus, a, um
commĭsĕrĕor v. tr. dep. II coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis