commĭsĕror - Diatesi attiva
(commĭsĕror, commĭsĕrāris, commiseratus sum, commĭsĕrāri)
verbo transitivo e intransitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
commĭsĕror
II sing.
commĭsĕrāris, commĭsĕrāre
III sing.
commĭsĕrātur
I plur.
commĭsĕrāmur
II plur.
commĭsĕramĭni
III plur.
commĭsĕrantur
IMPERFETTO
I sing.
commĭsĕrābar, commĭsĕrābam
II sing.
commĭsĕrabāris, commĭsĕrabāre
III sing.
commĭsĕrabātur
I plur.
commĭsĕrabāmur
II plur.
commĭsĕrabamĭni
III plur.
commĭsĕrabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
commĭsĕrābor
II sing.
commĭsĕrabĕris, commĭsĕrabĕre
III sing.
commĭsĕrabĭtur
I plur.
commĭsĕrabĭmur
II plur.
commĭsĕrabimĭni
III plur.
commĭsĕrabuntur
PERFETTO
I sing.
commiseratus, a, um sum
II sing.
commiseratus, a, um es
III sing.
commiseratus, a, um est
I plur.
commiserati, ae, a sumus
II plur.
commiserati, ae, a estis
III plur.
commiserati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
commiseratus, a, um eram
II sing.
commiseratus, a, um eras
III sing.
commiseratus, a, um erat
I plur.
commiserati, ae, a eramus
II plur.
commiserati, ae, a eratis
III plur.
commiserati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
commiseratus, a, um ero
II sing.
commiseratus, a, um eris
III sing.
commiseratus, a, um erit
I plur.
commiserati, ae, a erimus
II plur.
commiserati, ae, a eritis
III plur.
commiserati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
commĭsĕrer
II sing.
commĭsĕrēris, commĭsĕrēre
III sing.
commĭsĕrētur
I plur.
commĭsĕrēmur
II plur.
commĭsĕremĭni
III plur.
commĭsĕrentur
IMPERFETTO
I sing.
commĭsĕrārer
II sing.
commĭsĕrarēris, commĭsĕrarēre
III sing.
commĭsĕrarētur
I plur.
commĭsĕrarēmur
II plur.
commĭsĕraremĭni
III plur.
commĭsĕrarentur
PERFETTO
I sing.
commiseratus, a, um sim
II sing.
commiseratus, a, um sis
III sing.
commiseratus, a, um sit
I plur.
commiserati, ae, a simus
II plur.
commiserati, ae, a sitis
III plur.
commiserati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
commiseratus, a, um essem
II sing.
commiseratus, a, um esses
III sing.
commiseratus, a, um esset
I plur.
commiserati, ae, a essemus
II plur.
commiserati, ae, a essetis
III plur.
commiserati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
commĭsĕrāre
II plur.
commĭsĕramĭni
FUTURO
II sing.
commĭsĕrātor
III sing.
commĭsĕrātor
II plur.
III plur.
commĭsĕrantor
INFINITO
PRESENTE
commĭsĕrāri
PERFETTO
Singolare:
commiseratus, a, um esse
Plurale:
commiserati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
commiseratūrūm, am, ūm esse
Plurale:
commiseratūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
commĭsĕrans, antis
FUTURO
commiseratūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
commiseratum
Passivo:
commiseratu
GERUNDIO
Genitivo:
commĭsĕrandi
Dativo:
commĭsĕrando
Accusativo:
commĭsĕrandum
Ablativo:
commĭsĕrando
GERUNDIVO
commĭsĕrandus, a, um
commĭsĕror v. tr. e intr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis