commandūcor - Diatesi passiva


(commandūco, commandūcas, commanducavi, commanducatum, commandūcāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
commandūcor
II sing.
commandūcāris, commandūcāre
III sing.
commandūcātur
I plur.
commandūcāmur
II plur.
commandūcamĭni
III plur.
commandūcantur
IMPERFETTO
I sing.
commandūcābar
II sing.
commandūcabāris, commandūcabāre
III sing.
commandūcabātur
I plur.
commandūcabāmur
II plur.
commandūcabamĭni
III plur.
commandūcabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
commandūcābor
II sing.
commandūcabĕris, commandūcabĕre
III sing.
commandūcabĭtur
I plur.
commandūcabĭmur
II plur.
commandūcabimĭni
III plur.
commandūcabuntur
PERFETTO
I sing.
commanducatus, –a, –um sum
II sing.
commanducatus, –a, –um es
III sing.
commanducatus, –a, –um est
I plur.
commanducati, –ae, –a sumus
II plur.
commanducati, –ae, –a estis
III plur.
commanducati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
commanducatus, –a, –um eram
II sing.
commanducatus, –a, –um eras
III sing.
commanducatus, –a, –um erat
I plur.
commanducati, –ae, –a eramus
II plur.
commanducati, –ae, –a eratis
III plur.
commanducati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
commanducatus, –a, –um ero
II sing.
commanducatus, –a, –um eris
III sing.
commanducatus, –a, –um erit
I plur.
commanducati, –ae, –a erimus
II plur.
commanducati, –ae, –a eritis
III plur.
commanducati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
commandūcer
II sing.
commandūcēris, commandūcēre
III sing.
commandūcētur
I plur.
commandūcēmur
II plur.
commandūcemĭni
III plur.
commandūcentur
IMPERFETTO
I sing.
commandūcārer
II sing.
commandūcarēris, commandūcarēre
III sing.
commandūcarētur
I plur.
commandūcarēmur
II plur.
commandūcaremĭni
III plur.
commandūcarentur
PERFETTO
I sing.
commanducatus, –a, –um sim
II sing.
commanducatus, –a, –um sis
III sing.
commanducatus, –a, –um sit
I plur.
commanducati, –ae, –a simus
II plur.
commanducati, –ae, –a sitis
III plur.
commanducati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
commanducatus, –a, –um essem
II sing.
commanducatus, –a, –um esses
III sing.
commanducatus, –a, –um esset
I plur.
commanducati, –ae, –a essemus
II plur.
commanducati, –ae, –a essetis
III plur.
commanducati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
commandūcāre
II plur.
commandūcamĭni
FUTURO
II sing.
commandūcātor
III sing.
commandūcātor
II plur.
–
III plur.
commandūcantor
PARTICIPIO
PERFETTO
commanducatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
commandūcāri
PERFETTO
Singolare:
commanducatus, –a, –um esse
Plurale:
commanducati, –ae, –a esse
FUTURO
commanducatum esse
GERUNDIVO
commandūcandus, –a, –um
SUPINO
commanducatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:COMMANDUCOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis