collŏcor - Diatesi passiva


(collŏco, collŏcas, collocavi, collocatum, collŏcāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
collŏcor
II sing.
collŏcāris, collŏcāre
III sing.
collŏcātur
I plur.
collŏcāmur
II plur.
collŏcamĭni
III plur.
collŏcantur
IMPERFETTO
I sing.
collŏcābar
II sing.
collŏcabāris, collŏcabāre
III sing.
collŏcabātur
I plur.
collŏcabāmur
II plur.
collŏcabamĭni
III plur.
collŏcabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
collŏcābor
II sing.
collŏcabĕris, collŏcabĕre
III sing.
collŏcabĭtur
I plur.
collŏcabĭmur
II plur.
collŏcabimĭni
III plur.
collŏcabuntur
PERFETTO
I sing.
collocatus, –a, –um sum
II sing.
collocatus, –a, –um es
III sing.
collocatus, –a, –um est
I plur.
collocati, –ae, –a sumus
II plur.
collocati, –ae, –a estis
III plur.
collocati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
collocatus, –a, –um eram
II sing.
collocatus, –a, –um eras
III sing.
collocatus, –a, –um erat
I plur.
collocati, –ae, –a eramus
II plur.
collocati, –ae, –a eratis
III plur.
collocati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
collocatus, –a, –um ero
II sing.
collocatus, –a, –um eris
III sing.
collocatus, –a, –um erit
I plur.
collocati, –ae, –a erimus
II plur.
collocati, –ae, –a eritis
III plur.
collocati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
collŏcer
II sing.
collŏcēris, collŏcēre
III sing.
collŏcētur
I plur.
collŏcēmur
II plur.
collŏcemĭni
III plur.
collŏcentur
IMPERFETTO
I sing.
collŏcārer
II sing.
collŏcarēris, collŏcarēre
III sing.
collŏcarētur
I plur.
collŏcarēmur
II plur.
collŏcaremĭni
III plur.
collŏcarentur
PERFETTO
I sing.
collocatus, –a, –um sim
II sing.
collocatus, –a, –um sis
III sing.
collocatus, –a, –um sit
I plur.
collocati, –ae, –a simus
II plur.
collocati, –ae, –a sitis
III plur.
collocati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
collocatus, –a, –um essem
II sing.
collocatus, –a, –um esses
III sing.
collocatus, –a, –um esset
I plur.
collocati, –ae, –a essemus
II plur.
collocati, –ae, –a essetis
III plur.
collocati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
collŏcāre
II plur.
collŏcamĭni
FUTURO
II sing.
collŏcātor
III sing.
collŏcātor
II plur.
–
III plur.
collŏcantor
PARTICIPIO
PERFETTO
collocatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
collŏcāri
PERFETTO
Singolare:
collocatus, –a, –um esse
Plurale:
collocati, –ae, –a esse
FUTURO
collocatum esse
GERUNDIVO
collŏcandus, –a, –um
SUPINO
collocatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:COLLOCOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis