circumsēpĭor - Diatesi passiva
(circumsēpĭo, circumsēpis, circumsepsi, circumseptum, circumsēpīre)
verbo transitivo IV coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
circumsēpĭor
II sing.
circumsēpīris, circumsēpīre
III sing.
circumsēpītur
I plur.
circumsēpīmur
II plur.
circumsēpimĭni
III plur.
circumsēpiuntur
IMPERFETTO
I sing.
circumsēpiēbar
II sing.
circumsēpiebāris, circumsēpiebāre
III sing.
circumsēpiebātur
I plur.
circumsēpiebāmur
II plur.
circumsēpiebamĭni
III plur.
circumsēpiebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
circumsēpĭar
II sing.
circumsēpiēris, circumsēpiēre
III sing.
circumsēpiētur
I plur.
circumsēpiēmur
II plur.
circumsēpiemĭni
III plur.
circumsēpientur
PERFETTO
I sing.
circumseptus, a, um sum
II sing.
circumseptus, a, um es
III sing.
circumseptus, a, um est
I plur.
circumsepti, ae, a sumus
II plur.
circumsepti, ae, a estis
III plur.
circumsepti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
circumseptus, a, um eram
II sing.
circumseptus, a, um eras
III sing.
circumseptus, a, um erat
I plur.
circumsepti, ae, a eramus
II plur.
circumsepti, ae, a eratis
III plur.
circumsepti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
circumseptus, a, um ero
II sing.
circumseptus, a, um eris
III sing.
circumseptus, a, um erit
I plur.
circumsepti, ae, a erimus
II plur.
circumsepti, ae, a eritis
III plur.
circumsepti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
circumsēpĭar
II sing.
circumsēpiāris, circumsēpiāre
III sing.
circumsēpiātur
I plur.
circumsēpiāmur
II plur.
circumsēpiamĭni
III plur.
circumsēpiantur
IMPERFETTO
I sing.
circumsēpīrer
II sing.
circumsēpirēris, circumsepsirēre
III sing.
circumsēpirētur
I plur.
circumsēpirēmur
II plur.
circumsēpirēmini
III plur.
circumsēpirentur
PERFETTO
I sing.
circumseptus, a, um sim
II sing.
circumseptus, a, um sis
III sing.
circumseptus, a, um sit
I plur.
circumsepti, ae, a simus
II plur.
circumsepti, ae, a sitis
III plur.
circumsepti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
circumseptus, a, um essem
II sing.
circumseptus, a, um esses
III sing.
circumseptus, a, um esset
I plur.
circumsepti, ae, a essemus
II plur.
circumsepti, ae, a essetis
III plur.
circumsepti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
circumsēpīre
II plur.
circumsēpimĭni
FUTURO
II sing.
circumsēpītor
III sing.
circumsēpītor
II plur.
III plur.
circumsēpiuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
circumseptus, a, um
INFINITO
PRESENTE
circumsēpīri
PERFETTO
Singolare:
circumseptus, a, um esse
Plurale:
circumsepti, ae, a esse
FUTURO
circumseptum esse
GERUNDIVO
circumsēpiendus, a, um
SUPINO
circumseptu
Vedi la forma attiva di questo lemma
circumsēpĭor v. tr. IV coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis