circumgrĕdĭor - Diatesi attiva
(circumgrĕdĭor, circumgrĕdĕris, circumgressus sum, circumgrĕdi)
verbo transitivo deponente III coniugazione in -io
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
circumgrĕdĭor
II sing.
circumgrĕdĕris, circumgrĕdĕre
III sing.
circumgrĕdĭtur
I plur.
circumgrĕdĭmur
II plur.
circumgrĕdimĭni
III plur.
circumgrĕdiuntur
IMPERFETTO
I sing.
circumgrĕdiēbam
II sing.
circumgrĕdiēbas
III sing.
circumgrĕdiēbat
I plur.
circumgrĕdiebāmus
II plur.
circumgrĕdiebātis
III plur.
circumgrĕdiēbant
FUTURO SEMPLICE
I sing.
circumgrĕdĭar
II sing.
circumgrĕdiēris, circumgrĕdiēre
III sing.
circumgrĕdiētur
I plur.
circumgrĕdiēmur
II plur.
circumgrĕdiemĭni
III plur.
circumgrĕdientur
PERFETTO
I sing.
circumgressus, a, um sum
II sing.
circumgressus, a, um es
III sing.
circumgressus, a, um est
I plur.
circumgressi, ae, a sumus
II plur.
circumgressi, ae, a estis
III plur.
circumgressi, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
circumgressus, a, um eram
II sing.
circumgressus, a, um eras
III sing.
circumgressus, a, um erat
I plur.
circumgressi, ae, a eramus
II plur.
circumgressi, ae, a eratis
III plur.
circumgressi, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
circumgressus, a, um ero
II sing.
circumgressus, a, um eris
III sing.
circumgressus, a, um erit
I plur.
circumgressi, ae, a erimus
II plur.
circumgressi, ae, a eritis
III plur.
circumgressi, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
circumgrĕdĭar
II sing.
circumgrĕdiāris, circumgrĕdiāre
III sing.
circumgrĕdiātur
I plur.
circumgrĕdiāmur
II plur.
circumgrĕdiamĭni
III plur.
circumgrĕdiantur
IMPERFETTO
I sing.
circumgrĕdĕrer
II sing.
circumgrĕderēris, circumgrĕderēre
III sing.
circumgrĕderētur
I plur.
circumgrĕderēmur
II plur.
circumgrĕderemĭni
III plur.
circumgrĕderentur
PERFETTO
I sing.
circumgressus, a, um sim
II sing.
circumgressus, a, um sis
III sing.
circumgressus, a, um sit
I plur.
circumgressi, ae, a simus
II plur.
circumgressi, ae, a sitis
III plur.
circumgressi, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
circumgressus, a, um essem
II sing.
circumgressus, a, um esses
III sing.
circumgressus, a, um esset
I plur.
circumgressi, ae, a essemus
II plur.
circumgressi, ae, a essetis
III plur.
circumgressi, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
circumgrĕdĕre
II plur.
circumgrĕdimĭni
FUTURO
II sing.
circumgrĕdītor
III sing.
circumgrĕdītor
II plur.
III plur.
circumgrĕdiuntor
INFINITO
PRESENTE
circumgrĕdi
PERFETTO
Singolare:
circumgressus, a, um esse
Plurale:
circumgressi, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
circumgressūrūm, am, ūm esse
Plurale:
circumgressūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
circumgrĕdiens, ientis
FUTURO
circumgressūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
circumgressum
Passivo:
circumgressu
GERUNDIO
Genitivo:
circumgrĕdiendi
Dativo:
circumgrĕdiendo
Accusativo:
circumgrĕdiendum
Ablativo:
circumgrĕdiendo
GERUNDIVO
circumgrĕdiendus, a, um
circumgrĕdĭor v. tr. dep. III coniug. in -io
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis