circumĭcĭor - Diatesi passiva
(circumĭcĭo, circumĭcis, circumieci, circumiectum, circumĭcĕre)
verbo transitivo III coniugazione in -io
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
circumĭcĭor
II sing.
circumĭcĕris, circumĭcĕre
III sing.
circumĭcĭtur
I plur.
circumĭcĭmur
II plur.
circumĭcimĭni
III plur.
circumĭciuntur
IMPERFETTO
I sing.
circumĭciēbar
II sing.
circumĭciebāris, circumĭciebāre
III sing.
circumĭciebātur
I plur.
circumĭciebāmur
II plur.
circumĭciebamĭni
III plur.
circumĭciebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
circumĭcĭar
II sing.
circumĭciēris, circumĭciēre
III sing.
circumĭciētur
I plur.
circumĭciēmur
II plur.
circumĭciemĭni
III plur.
circumĭcientur
PERFETTO
I sing.
circumiectus, a, um sum
II sing.
circumiectus, a, um es
III sing.
circumiectus, a, um est
I plur.
circumiecti, ae, a sumus
II plur.
circumiecti, ae, a estis
III plur.
circumiecti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
circumiectus, a, um eram
II sing.
circumiectus, a, um eras
III sing.
circumiectus, a, um erat
I plur.
circumiecti, ae, a eramus
II plur.
circumiecti, ae, a eratis
III plur.
circumiecti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
circumiectus, a, um ero
II sing.
circumiectus, a, um eris
III sing.
circumiectus, a, um erit
I plur.
circumiecti, ae, a erimus
II plur.
circumiecti, ae, a eritis
III plur.
circumiecti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
circumĭcĭar
II sing.
circumĭciāris, circumĭciāre
III sing.
circumĭciātur
I plur.
circumĭciāmur
II plur.
circumĭciamĭni
III plur.
circumĭciantur
IMPERFETTO
I sing.
circumĭcĕrer
II sing.
circumĭcerēris, circumĭcerēre
III sing.
circumĭcerētur
I plur.
circumĭcerēmur
II plur.
circumĭceremĭni
III plur.
circumĭcerentur
PERFETTO
I sing.
circumiectus, a, um sim
II sing.
circumiectus, a, um sis
III sing.
circumiectus, a, um sit
I plur.
circumiecti, ae, a simus
II plur.
circumiecti, ae, a sitis
III plur.
circumiecti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
circumiectus, a, um essem
II sing.
circumiectus, a, um esses
III sing.
circumiectus, a, um esset
I plur.
circumiecti, ae, a essemus
II plur.
circumiecti, ae, a essetis
III plur.
circumiecti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
II plur.
FUTURO
II sing.
III sing.
II plur.
III plur.
PARTICIPIO
PERFETTO
circumiectus, a, um
INFINITO
PRESENTE
circumĭci
PERFETTO
Singolare:
circumiectus, a, um esse
Plurale:
circumiecti, ae, a esse
FUTURO
circumiectum esse
GERUNDIVO
circumĭciendus, a, um
SUPINO
circumiectu
Vedi la forma attiva di questo lemma
circumĭcĭor v. tr. III coniug. in -io
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis