circŭlor - Diatesi attiva
(circŭlor, circŭlāris, circulatus sum, circŭlāri)
verbo intransitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
circŭlor
II sing.
circŭlāris, circŭlāre
III sing.
circŭlātur
I plur.
circŭlāmur
II plur.
circŭlamĭni
III plur.
circŭlantur
IMPERFETTO
I sing.
circŭlābar
II sing.
circŭlabāris, circŭlabāre
III sing.
circŭlabātur
I plur.
circŭlabāmus
II plur.
circŭlabamĭni
III plur.
circŭlantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
circŭlābor
II sing.
circŭlabĕris, circŭlabĕre
III sing.
circŭlabĭtur
I plur.
circŭlabĭmur
II plur.
circŭlabimĭni
III plur.
circŭlabuntur
PERFETTO
I sing.
circulatus, a, um sum
II sing.
circulatus, a, um es
III sing.
circulatus, a, um est
I plur.
circulati, ae, a sumus
II plur.
circulati, ae, a estis
III plur.
circulati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
circulatus, a, um eram
II sing.
circulatus, a, um eras
III sing.
circulatus, a, um erat
I plur.
circulati, ae, a eramus
II plur.
circulati, ae, a eratis
III plur.
circulati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
circulatus, a, um ero
II sing.
circulatus, a, um eris
III sing.
circulatus, a, um erit
I plur.
circulati, ae, a erimus
II plur.
circulati, ae, a eritis
III plur.
circulati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
circŭler
II sing.
circŭlēris, circŭlēre
III sing.
circŭlētur
I plur.
circŭlēmur
II plur.
circŭlemĭni
III plur.
circŭlentur
IMPERFETTO
I sing.
circŭlārer
II sing.
circŭlarēris, circŭlarēre
III sing.
circŭlarētur
I plur.
circŭlāremur
II plur.
circŭlaremĭni
III plur.
circŭlarentur
PERFETTO
I sing.
circulatus, a, um sim
II sing.
circulatus, a, um sis
III sing.
circulatus, a, um sit
I plur.
circulati, ae, a simus
II plur.
circulati, ae, a sitis
III plur.
circulati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
circulatus, a, um essem
II sing.
circulatus, a, um esses
III sing.
circulatus, a, um esset
I plur.
circulati, ae, a essemus
II plur.
circulati, ae, a essetis
III plur.
circulati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
circŭlāre
II plur.
circŭlamĭni
FUTURO
II sing.
circŭlātor
III sing.
circŭlātor
II plur.
III plur.
circŭlantor
INFINITO
PRESENTE
circŭlāri
PERFETTO
Singolare:
circulatus, a, um esse
Plurale:
circulati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
circulatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
circulatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
circŭlans, antis
FUTURO
circulatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
circulatum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
circŭlandi
Dativo:
circŭlando
Accusativo:
circŭlandum
Ablativo:
circŭlando
GERUNDIVO
circŭlor v. intr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis