circŭlor - Diatesi passiva
(circŭlo, circŭlas, circulavi, circulatum, circŭlāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
circŭlor
II sing.
circŭlāris, circŭlāre
III sing.
circŭlātur
I plur.
circŭlāmur
II plur.
circŭlamĭni
III plur.
circŭlantur
IMPERFETTO
I sing.
circŭlābar
II sing.
circŭlabāris, circŭlabāre
III sing.
circŭlabātur
I plur.
circŭlabāmur
II plur.
circŭlabamĭni
III plur.
circŭlabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
circŭlābor
II sing.
circŭlabĕris, circŭlabĕre
III sing.
circŭlabĭtur
I plur.
circŭlabĭmur
II plur.
circŭlabimĭni
III plur.
circŭlabuntur
PERFETTO
I sing.
circulatus, a, um sum
II sing.
circulatus, a, um es
III sing.
circulatus, a, um est
I plur.
circulati, ae, a sumus
II plur.
circulati, ae, a estis
III plur.
circulati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
circulatus, a, um eram
II sing.
circulatus, a, um eras
III sing.
circulatus, a, um erat
I plur.
circulati, ae, a eramus
II plur.
circulati, ae, a eratis
III plur.
circulati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
circulatus, a, um ero
II sing.
circulatus, a, um eris
III sing.
circulatus, a, um erit
I plur.
circulati, ae, a erimus
II plur.
circulati, ae, a eritis
III plur.
circulati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
circŭler
II sing.
circŭlēris, circŭlēre
III sing.
circŭlētur
I plur.
circŭlēmur
II plur.
circŭlemĭni
III plur.
circŭlentur
IMPERFETTO
I sing.
circŭlārer
II sing.
circŭlarēris, circŭlarēre
III sing.
circŭlarētur
I plur.
circŭlarēmur
II plur.
circŭlaremĭni
III plur.
circŭlarentur
PERFETTO
I sing.
circulatus, a, um sim
II sing.
circulatus, a, um sis
III sing.
circulatus, a, um sit
I plur.
circulati, ae, a simus
II plur.
circulati, ae, a sitis
III plur.
circulati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
circulatus, a, um essem
II sing.
circulatus, a, um esses
III sing.
circulatus, a, um esset
I plur.
circulati, ae, a essemus
II plur.
circulati, ae, a essetis
III plur.
circulati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
circŭlāre
II plur.
circŭlamĭni
FUTURO
II sing.
circŭlātor
III sing.
circŭlātor
II plur.
III plur.
circŭlantor
PARTICIPIO
PERFETTO
circulatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
circŭlāri
PERFETTO
Singolare:
circulatus, a, um esse
Plurale:
circulati, ae, a esse
FUTURO
circulatum esse
GERUNDIVO
circŭlandus, a, um
SUPINO
circulatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
circŭlor v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis