cēnĭtor - Diatesi passiva


(cēnĭto, cēnĭtas, cenitavi, cenitatum, cēnĭtāre)

verbo transitivo e intransitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
cēnĭtor
II sing.
cēnĭtāris, cēnĭtāre
III sing.
cēnĭtātur
I plur.
cēnĭtāmur
II plur.
cēnĭtamĭni
III plur.
cēnĭtantur
IMPERFETTO
I sing.
cēnĭtābar
II sing.
cēnĭtabāris, cēnĭtabāre
III sing.
cēnĭtabātur
I plur.
cēnĭtabāmur
II plur.
cēnĭtabamĭni
III plur.
cēnĭtabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
cēnĭtābor
II sing.
cēnĭtabĕris, cēnĭtabĕre
III sing.
cēnĭtabĭtur
I plur.
cēnĭtabĭmur
II plur.
cēnĭtabimĭni
III plur.
cēnĭtabuntur
PERFETTO
I sing.
cenitatus, –a, –um sum
II sing.
cenitatus, –a, –um es
III sing.
cenitatus, –a, –um est
I plur.
cenitati, –ae, –a sumus
II plur.
cenitati, –ae, –a estis
III plur.
cenitati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
cenitatus, –a, –um eram
II sing.
cenitatus, –a, –um eras
III sing.
cenitatus, –a, –um erat
I plur.
cenitati, –ae, –a eramus
II plur.
cenitati, –ae, –a eratis
III plur.
cenitati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
cenitatus, –a, –um ero
II sing.
cenitatus, –a, –um eris
III sing.
cenitatus, –a, –um erit
I plur.
cenitati, –ae, –a erimus
II plur.
cenitati, –ae, –a eritis
III plur.
cenitati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
cēnĭter
II sing.
cēnĭtēris, cēnĭtēre
III sing.
cēnĭtētur
I plur.
cēnĭtēmur
II plur.
cēnĭtemĭni
III plur.
cēnĭtentur
IMPERFETTO
I sing.
cēnĭtārer
II sing.
cēnĭtarēris, cēnĭtarēre
III sing.
cēnĭtarētur
I plur.
cēnĭtarēmur
II plur.
cēnĭtaremĭni
III plur.
cēnĭtarentur
PERFETTO
I sing.
cenitatus, –a, –um sim
II sing.
cenitatus, –a, –um sis
III sing.
cenitatus, –a, –um sit
I plur.
cenitati, –ae, –a simus
II plur.
cenitati, –ae, –a sitis
III plur.
cenitati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
cenitatus, –a, –um essem
II sing.
cenitatus, –a, –um esses
III sing.
cenitatus, –a, –um esset
I plur.
cenitati, –ae, –a essemus
II plur.
cenitati, –ae, –a essetis
III plur.
cenitati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
cēnĭtāre
II plur.
cēnĭtamĭni
FUTURO
II sing.
cēnĭtātor
III sing.
cēnĭtātor
II plur.
–
III plur.
cēnĭtantor
PARTICIPIO
PERFETTO
cenitatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
cēnĭtāri
PERFETTO
Singolare:
cenitatus, –a, –um esse
Plurale:
cenitati, –ae, –a esse
FUTURO
cenitatum esse
GERUNDIVO
cēnĭtandus, –a, –um
SUPINO
cenitatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:CENITOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis