antĕmittor - Diatesi passiva
(antĕmitto, antĕmittis, antemisi, antemissum, antĕmittĕre)
verbo transitivo III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
antĕmittor
II sing.
antĕmittĕris, antĕmittĕre
III sing.
antĕmittĭtur
I plur.
antĕmittĭmur
II plur.
antĕmittimĭni
III plur.
antĕmittuntur
IMPERFETTO
I sing.
antĕmittēbar
II sing.
antĕmittebāris, antĕmittebāre
III sing.
antĕmittebātur
I plur.
antĕmittebāmur
II plur.
antĕmittebamĭni
III plur.
antĕmittebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
antĕmittar
II sing.
antĕmittēris, antĕmittēre
III sing.
antĕmittētur
I plur.
antĕmittēmur
II plur.
antĕmittemĭni
III plur.
antĕmittentur
PERFETTO
I sing.
antemissus, a, um sum
II sing.
antemissus, a, um es
III sing.
antemissus, a, um est
I plur.
antemissi, ae, a sumus
II plur.
antemissi, ae, a estis
III plur.
antemissi, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
antemissus, a, um eram
II sing.
antemissus, a, um eras
III sing.
antemissus, a, um erat
I plur.
antemissi, ae, a eramus
II plur.
antemissi, ae, a eratis
III plur.
antemissi, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
antemissus, a, um ero
II sing.
antemissus, a, um eris
III sing.
antemissus, a, um erit
I plur.
antemissi, ae, a erimus
II plur.
antemissi, ae, a eritis
III plur.
antemissi, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
antĕmittar
II sing.
antĕmittāris, antĕmittāre
III sing.
antĕmittātur
I plur.
antĕmittāmur
II plur.
antĕmittamĭni
III plur.
antĕmittantur
IMPERFETTO
I sing.
antĕmittĕrer
II sing.
antĕmitterēris, antĕmitterēre
III sing.
antĕmitterētur
I plur.
antĕmitterēmur
II plur.
antĕmitteremĭni
III plur.
antĕmitterentur
PERFETTO
I sing.
antemissus, a, um sim
II sing.
antemissus, a, um sis
III sing.
antemissus, a, um sit
I plur.
antemissi, ae, a simus
II plur.
antemissi, ae, a sitis
III plur.
antemissi, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
antemissus, a, um essem
II sing.
antemissus, a, um esses
III sing.
antemissus, a, um esset
I plur.
antemissi, ae, a essemus
II plur.
antemissi, ae, a essetis
III plur.
antemissi, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
antĕmittĕre
II plur.
antĕmittimĭni
FUTURO
II sing.
antĕmittĭtor
III sing.
antĕmittĭtor
II plur.
III plur.
antĕmittuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
antemissus, a, um
INFINITO
PRESENTE
antĕmitti
PERFETTO
Singolare:
antemissus, a, um esse
Plurale:
antemissi, ae, a esse
FUTURO
antemissum esse
GERUNDIVO
antĕmittendus, a, um
SUPINO
antemissu
Vedi la forma attiva di questo lemma
antĕmittor v. tr. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis