āmentor - Diatesi passiva
(āmento, āmentas, amentavi, amentatum, āmentāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
āmentor
II sing.
āmentāris, āmentāre
III sing.
āmentātur
I plur.
āmentāmur
II plur.
āmentamĭni
III plur.
āmentantur
IMPERFETTO
I sing.
āmentābar
II sing.
āmentabāris, āmentabāre
III sing.
āmentabātur
I plur.
āmentabāmur
II plur.
āmentabamĭni
III plur.
āmentabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
āmentābor
II sing.
āmentabĕris, āmentabĕre
III sing.
āmentabĭtur
I plur.
āmentabĭmur
II plur.
āmentabimĭni
III plur.
āmentabuntur
PERFETTO
I sing.
amentatus, a, um sum
II sing.
amentatus, a, um es
III sing.
amentatus, a, um est
I plur.
amentati, ae, a sumus
II plur.
amentati, ae, a estis
III plur.
amentati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
amentatus, a, um eram
II sing.
amentatus, a, um eras
III sing.
amentatus, a, um erat
I plur.
amentati, ae, a eramus
II plur.
amentati, ae, a eratis
III plur.
amentati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
amentatus, a, um ero
II sing.
amentatus, a, um eris
III sing.
amentatus, a, um erit
I plur.
amentati, ae, a erimus
II plur.
amentati, ae, a eritis
III plur.
amentati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
āmenter
II sing.
āmentēris, āmentēre
III sing.
āmentētur
I plur.
āmentēmur
II plur.
āmentemĭni
III plur.
āmententur
IMPERFETTO
I sing.
āmentārer
II sing.
āmentarēris, āmentarēre
III sing.
āmentarētur
I plur.
āmentarēmur
II plur.
āmentaremĭni
III plur.
āmentarentur
PERFETTO
I sing.
amentatus, a, um sim
II sing.
amentatus, a, um sis
III sing.
amentatus, a, um sit
I plur.
amentati, ae, a simus
II plur.
amentati, ae, a sitis
III plur.
amentati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
amentatus, a, um essem
II sing.
amentatus, a, um esses
III sing.
amentatus, a, um esset
I plur.
amentati, ae, a essemus
II plur.
amentati, ae, a essetis
III plur.
amentati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
āmentāre
II plur.
āmentamĭni
FUTURO
II sing.
āmentātor
III sing.
āmentātor
II plur.
III plur.
āmentantor
PARTICIPIO
PERFETTO
amentatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
āmentāri
PERFETTO
Singolare:
amentatus, a, um esse
Plurale:
amentati, ae, a esse
FUTURO
amentatum esse
GERUNDIVO
āmentandus, a, um
SUPINO
amentatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
āmentor v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis