affingor - Diatesi passiva


(affingo, affingis, affinxi, affictum, affingĕre)

verbo transitivo III coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
affingor
II sing.
affingĕris, affingĕre
III sing.
affingĭtur
I plur.
affingĭmur
II plur.
affingimĭni
III plur.
affinguntur
IMPERFETTO
I sing.
affingēbar
II sing.
affingebāris, affingebāre
III sing.
affingebātur
I plur.
affingebāmur
II plur.
affingebamĭni
III plur.
affingebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
affingar
II sing.
affingēris, affingēre
III sing.
affingētur
I plur.
affingēmur
II plur.
affingemĭni
III plur.
affingentur
PERFETTO
I sing.
affictus, –a, –um sum
II sing.
affictus, –a, –um es
III sing.
affictus, –a, –um est
I plur.
afficti, –ae, –a sumus
II plur.
afficti, –ae, –a estis
III plur.
afficti, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
affictus, –a, –um eram
II sing.
affictus, –a, –um eras
III sing.
affictus, –a, –um erat
I plur.
afficti, –ae, –a eramus
II plur.
afficti, –ae, –a eratis
III plur.
afficti, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
affictus, –a, –um ero
II sing.
affictus, –a, –um eris
III sing.
affictus, –a, –um erit
I plur.
afficti, –ae, –a erimus
II plur.
afficti, –ae, –a eritis
III plur.
afficti, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
affingar
II sing.
affingāris, affingāre
III sing.
affingātur
I plur.
affingāmur
II plur.
affingamĭni
III plur.
affingantur
IMPERFETTO
I sing.
affingĕrer
II sing.
affingerēris, affingerēre
III sing.
affingerētur
I plur.
affingerēmur
II plur.
affingeremĭni
III plur.
affingerentur
PERFETTO
I sing.
affictus, –a, –um sim
II sing.
affictus, –a, –um sis
III sing.
affictus, –a, –um sit
I plur.
afficti, –ae, –a simus
II plur.
afficti, –ae, –a sitis
III plur.
afficti, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
affictus, –a, –um essem
II sing.
affictus, –a, –um esses
III sing.
affictus, –a, –um esset
I plur.
afficti, –ae, –a essemus
II plur.
afficti, –ae, –a essetis
III plur.
afficti, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
affingĕre
II plur.
affingimĭni
FUTURO
II sing.
affingĭtor
III sing.
affingĭtor
II plur.
–
III plur.
affinguntor
PARTICIPIO
PERFETTO
affictus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
affingi
PERFETTO
Singolare:
affictus, –a, –um esse
Plurale:
afficti, –ae, –a esse
FUTURO
affictum esse
GERUNDIVO
affingendus, –a, –um
SUPINO
affictu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:AFFINGOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis