Donazione

adtollens


aggettivo participio presente II classe

Vedi la traduzione di questo lemma



MASCHILE
SINGOLARE
Nom.
adtollens
Gen.
adtollentis
Dat.
adtollenti
Acc.
adtollentem
Abl.
adtollens
Voc.
adtollenti
PLURALE
Nom.
adtollentes
Gen.
adtollentium
Dat.
adtollentibus
Acc.
adtollentes
Abl.
adtollentes
Voc.
adtollentibus
FEMMINILE
SINGOLARE
Nom.
adtollens
Gen.
adtollentis
Dat.
adtollenti
Acc.
adtollentem
Abl.
adtollens
Voc.
adtollenti
PLURALE
Nom.
adtollentes
Gen.
adtollentium
Dat.
adtollentibus
Acc.
adtollentes
Abl.
adtollentes
Voc.
adtollentibus
NEUTRO
SINGOLARE
Nom.
adtollens
Gen.
adtollentis
Dat.
adtollenti
Acc.
adtollens
Abl.
adtollens
Voc.
adtollenti
PLURALE
Nom.
adtollentia
Gen.
adtollentium
Dat.
adtollentibus
Acc.
adtollentia
Abl.
adtollentia
Voc.
adtollentibus

‹ adtŏlĕror
adtollo ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
adtĭtŭlo v. tr. I coniug.
adtĭtŭlor v. tr. I coniug.
adtŏlĕrans agg. part. pres. II cl.
adtŏlĕro v. tr. I coniug.
adtŏlĕror v. tr. I coniug.
adtollens agg. part. pres. II cl.
adtollo v. tr. III coniug.
adtollor v. tr. III coniug.
adtŏnans agg. part. pres. II cl.
adtondens agg. part. pres. II cl.
adtondĕo v. tr. II coniug.
adtondĕor v. tr. II coniug.
adtonitūrūs agg. part. fut.
adtŏnĭtŭs sost. masch. IV decl.
adtŏnĭtus agg. part. perf. I cl.
adtonitus agg. inf. perf.
adtŏno v. tr. I coniug.
adtŏnor v. tr. I coniug.
adtonsĭo sost. femm. III decl.
adtonsūrūs agg. part. fut.
{{ID:ADTOLLENS100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis