adspĭcĭor - Diatesi passiva
(adspĭcĭo, adspĭcis, adspexi, adspectum, adspĭcĕre)
verbo transitivo III coniugazione in -io
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
adspĭcĭor
II sing.
adspĭcĕris, adspĭcĕre
III sing.
adspĭcĭtur
I plur.
adspĭcĭmur
II plur.
adspĭcimĭni
III plur.
adspĭciuntur
IMPERFETTO
I sing.
adspĭciēbar
II sing.
adspĭciebāris, adspĭciebāre
III sing.
adspĭciebātur
I plur.
adspĭciebāmur
II plur.
adspĭciebamĭni
III plur.
adspĭciebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
adspĭcĭar
II sing.
adspĭciēris, adspĭciēre
III sing.
adspĭciētur
I plur.
adspĭciēmur
II plur.
adspĭciemĭni
III plur.
adspĭcientur
PERFETTO
I sing.
adspectus, a, um sum
II sing.
adspectus, a, um es
III sing.
adspectus, a, um est
I plur.
adspecti, ae, a sumus
II plur.
adspecti, ae, a estis
III plur.
adspecti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
adspectus, a, um eram
II sing.
adspectus, a, um eras
III sing.
adspectus, a, um erat
I plur.
adspecti, ae, a eramus
II plur.
adspecti, ae, a eratis
III plur.
adspecti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
adspectus, a, um ero
II sing.
adspectus, a, um eris
III sing.
adspectus, a, um erit
I plur.
adspecti, ae, a erimus
II plur.
adspecti, ae, a eritis
III plur.
adspecti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
adspĭcĭar
II sing.
adspĭciāris, adspĭciāre
III sing.
adspĭciātur
I plur.
adspĭciāmur
II plur.
adspĭciamĭni
III plur.
adspĭciantur
IMPERFETTO
I sing.
adspĭcĕrer
II sing.
adspĭcerēris, adspĭcerēre
III sing.
adspĭcerētur
I plur.
adspĭcerēmur
II plur.
adspĭceremĭni
III plur.
adspĭcerentur
PERFETTO
I sing.
adspectus, a, um sim
II sing.
adspectus, a, um sis
III sing.
adspectus, a, um sit
I plur.
adspecti, ae, a simus
II plur.
adspecti, ae, a sitis
III plur.
adspecti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
adspectus, a, um essem
II sing.
adspectus, a, um esses
III sing.
adspectus, a, um esset
I plur.
adspecti, ae, a essemus
II plur.
adspecti, ae, a essetis
III plur.
adspecti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
II plur.
FUTURO
II sing.
III sing.
II plur.
III plur.
PARTICIPIO
PERFETTO
adspectus, a, um
INFINITO
PRESENTE
adspĭci
PERFETTO
Singolare:
adspectus, a, um esse
Plurale:
adspecti, ae, a esse
FUTURO
adspectum esse
GERUNDIVO
adspĭciendus, a, um
SUPINO
adspectu
Vedi la forma attiva di questo lemma
adspĭcĭor v. tr. III coniug. in -io
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis