adsector - Diatesi attiva
(adsector, adsectāris, adsectatus sum, adsectāri)
verbo transitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
adsector
II sing.
adsectāris, adsectāre
III sing.
adsectātur
I plur.
adsectāmur
II plur.
adsectamĭni
III plur.
adsectantur
IMPERFETTO
I sing.
adsectābar
II sing.
adsectabāris, adsectabāre
III sing.
adsectabātur
I plur.
adsectabāmur
II plur.
adsectabamĭni
III plur.
adsectabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
adsectābor
II sing.
adsectabĕris, adsectabĕre
III sing.
adsectabĭtur
I plur.
adsectabĭmur
II plur.
adsectabimĭni
III plur.
adsectabuntur
PERFETTO
I sing.
adsectatus, a, um sum
II sing.
adsectatus, a, um es
III sing.
adsectatus, a, um est
I plur.
adsectati, ae, a sumus
II plur.
adsectati, ae, a estis
III plur.
adsectati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
adsectatus, a, um eram
II sing.
adsectatus, a, um eras
III sing.
adsectatus, a, um erat
I plur.
adsectati, ae, a eramus
II plur.
adsectati, ae, a eratis
III plur.
adsectati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
adsectatus, a, um ero
II sing.
adsectatus, a, um eris
III sing.
adsectatus, a, um erit
I plur.
adsectati, ae, a erimus
II plur.
adsectati, ae, a eritis
III plur.
adsectati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
adsecter
II sing.
adsectēris, adsectēre
III sing.
adsectētur
I plur.
adsectēmur
II plur.
adsectemĭni
III plur.
adsectentur
IMPERFETTO
I sing.
adsectārer
II sing.
adsectarēris, adsectarēre
III sing.
adsectarētur
I plur.
adsectarēmur
II plur.
adsectaremĭni
III plur.
adsectarentur
PERFETTO
I sing.
adsectatus, a, um sim
II sing.
adsectatus, a, um sis
III sing.
adsectatus, a, um sit
I plur.
adsectati, ae, a simus
II plur.
adsectati, ae, a sitis
III plur.
adsectati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
adsectatus, a, um essem
II sing.
adsectatus, a, um esses
III sing.
adsectatus, a, um esset
I plur.
adsectati, ae, a essemus
II plur.
adsectati, ae, a essetis
III plur.
adsectati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
adsectāre
II plur.
adsectamĭni
FUTURO
II sing.
adsectātor
III sing.
adsectātor
II plur.
III plur.
adsectantor
INFINITO
PRESENTE
adsectāri
PERFETTO
Singolare:
adsectatus, a, um esse
Plurale:
adsectati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
adsectatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
adsectatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
adsectans, antis
FUTURO
adsectatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
adsectatum
Passivo:
adsectatu
GERUNDIO
Genitivo:
adsectandi
Dativo:
adsectando
Accusativo:
adsectandum
Ablativo:
adsectando
GERUNDIVO
adsectandus, a, um
adsector v. tr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis