adnītor - Diatesi attiva
(adnītor, adnītĕris, adnisus sum, adnīti)
verbo intransitivo deponente III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
adnītor
II sing.
adnītĕris, adnītĕre
III sing.
adnītĭtur
I plur.
adnītĭmur
II plur.
adnītimĭni
III plur.
adnītuntur
IMPERFETTO
I sing.
adnītēbar
II sing.
adnītebāris, adnītebāre
III sing.
adnītebātur
I plur.
adnītebāmur
II plur.
adnītebamĭni
III plur.
adnītebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
adnītar
II sing.
adnītēris, adnītēre
III sing.
adnītētur
I plur.
adnītēmur
II plur.
adnītemĭni
III plur.
adnītentur
PERFETTO
I sing.
adnisus o adnixus, a, um sum
II sing.
adnisus o adnixus, a, um es
III sing.
adnisus o adnixus, a, um est
I plur.
adnisi o adnixi, ae, a sumus
II plur.
adnisi o adnixi, ae, a estis
III plur.
adnisi o adnixi, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
adnisus o adnixus, a, um eram
II sing.
adnisus o adnixus, a, um eras
III sing.
adnisus o adnixus, a, um erat
I plur.
adnisi o adnixi, ae, a eramus
II plur.
adnisi o adnixi, ae, a eratis
III plur.
adnisi o adnixi, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
adnisus o adnixus, a, um ero
II sing.
adnisus o adnixus, a, um eris
III sing.
adnisus o adnixus, a, um erit
I plur.
adnisi o adnixi, ae, a erimus
II plur.
adnisi o adnixi, ae, a eritis
III plur.
adnisi o adnixi, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
adnītar
II sing.
adnītāris, adnītāre
III sing.
adnītātur
I plur.
adnītāmur
II plur.
adnītamĭni
III plur.
adnītantur
IMPERFETTO
I sing.
adnītĕrer
II sing.
adnīterēris, adnīterēre
III sing.
adnīterētur
I plur.
adnīterēmur
II plur.
adnīteremĭni
III plur.
adnīterentur
PERFETTO
I sing.
adnisus o adnixus, a, um sim
II sing.
adnisus o adnixus, a, um sis
III sing.
adnisus o adnixus, a, um sit
I plur.
adnisi o adnixi, ae, a simus
II plur.
adnisi o adnixi, ae, a sitis
III plur.
adnisi o adnixi, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
adnisus o adnixus, a, um essem
II sing.
adnisus o adnixus, a, um esses
III sing.
adnisus o adnixus, a, um esset
I plur.
adnisi o adnixi, ae, a essemus
II plur.
adnisi o adnixi, ae, a essetis
III plur.
adnisi o adnixi, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
adnītĕre
II plur.
adnītimĭni
FUTURO
II sing.
adnītĭtor
III sing.
adnītĭtor
II plur.
III plur.
adnītuntor
INFINITO
PRESENTE
adnīti
PERFETTO
Singolare:
adnisus o adnixus, a, um esse
Plurale:
adnisi o adnixi, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
adnisūrūm o adnixūrūm, am, ūm esse
Plurale:
adnisūros o adnixūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
adnītens, entis
FUTURO
adnisūrūs o adnixūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
adnisum o adnixum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
adnītendi
Dativo:
adnītendo
Accusativo:
adnītendum
Ablativo:
adnītendo
GERUNDIVO
adnītor v. intr. dep. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis