adfector - Diatesi passiva
(adfecto, adfectas, adfectavi, adfectatum, adfectāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
adfector
II sing.
adfectāris, adfectāre
III sing.
adfectātur
I plur.
adfectāmur
II plur.
adfectamĭni
III plur.
adfectantur
IMPERFETTO
I sing.
adfectābar
II sing.
adfectabāris, adfectabāre
III sing.
adfectabātur
I plur.
adfectabāmur
II plur.
adfectabamĭni
III plur.
adfectabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
adfectābor
II sing.
adfectabĕris, adfectabĕre
III sing.
adfectabĭtur
I plur.
adfectabĭmur
II plur.
adfectabimĭni
III plur.
adfectabuntur
PERFETTO
I sing.
adfectatus, a, um sum
II sing.
adfectatus, a, um es
III sing.
adfectatus, a, um est
I plur.
adfectati, ae, a sumus
II plur.
adfectati, ae, a estis
III plur.
adfectati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
adfectatus, a, um eram
II sing.
adfectatus, a, um eras
III sing.
adfectatus, a, um erat
I plur.
adfectati, ae, a eramus
II plur.
adfectati, ae, a eratis
III plur.
adfectati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
adfectatus, a, um ero
II sing.
adfectatus, a, um eris
III sing.
adfectatus, a, um erit
I plur.
adfectati, ae, a erimus
II plur.
adfectati, ae, a eritis
III plur.
adfectati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
adfecter
II sing.
adfectēris, adfectēre
III sing.
adfectētur
I plur.
adfectēmur
II plur.
adfectemĭni
III plur.
adfectentur
IMPERFETTO
I sing.
adfectārer
II sing.
adfectarēris, adfectarēre
III sing.
adfectarētur
I plur.
adfectarēmur
II plur.
adfectaremĭni
III plur.
adfectarentur
PERFETTO
I sing.
adfectatus, a, um sim
II sing.
adfectatus, a, um sis
III sing.
adfectatus, a, um sit
I plur.
adfectati, ae, a simus
II plur.
adfectati, ae, a sitis
III plur.
adfectati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
adfectatus, a, um essem
II sing.
adfectatus, a, um esses
III sing.
adfectatus, a, um esset
I plur.
adfectati, ae, a essemus
II plur.
adfectati, ae, a essetis
III plur.
adfectati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
adfectāre
II plur.
adfectamĭni
FUTURO
II sing.
adfectātor
III sing.
adfectātor
II plur.
III plur.
adfectantor
PARTICIPIO
PERFETTO
adfectatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
adfectāri
PERFETTO
Singolare:
adfectatus, a, um esse
Plurale:
adfectati, ae, a esse
FUTURO
adfectatum esse
GERUNDIVO
adfectandus, a, um
SUPINO
adfectatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
adfector v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis