obfulcĭor


[obfulcĭo], obfulcis, obfultum, obfulcīre
verbo transitivo IV coniugazione

vedi la coniugazione di questo lemma

1 forma passiva di [obfulcio]
2 chiudere, tappare, ostruire, tamponare

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:OBFULCIOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis