dēglūttĭor


[dēglūttĭo], dēglūttis, degluttivi, degluttitum, dēglūttīre
verbo transitivo IV coniugazione

vedi la coniugazione di questo lemma

1 forma passiva di [degluttio]
2 inghiottire, deglutire
3 (in senso figurato) sopportare

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:DEGLUTTIOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis