Declinatore / Coniugatore Latino


 Cerca nelle forme flesse


turbor - Diatesi passiva

(turbo, turbas, turbavi, turbatum, turbāre)

verbo transitivo e intransitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
 I sing. turbor
 II sing. turbāris, turbāre
 III sing. turbātur
 I plur. turbāmur
 II plur. turbamĭni
 III plur. turbantur
IMPERFETTO
 I sing. turbābar
 II sing. turbabāris, turbabāre
 III sing. turbabātur
 I plur. turbabāmur
 II plur. turbabamĭni
 III plur. turbabantur
FUTURO SEMPLICE
 I sing. turbābor
 II sing. turbabĕris, turbabĕre
 III sing. turbabĭtur
 I plur. turbabĭmur
 II plur. turbabimĭni
 III plur. turbabuntur
PERFETTO
 I sing. turbatus, –a, –um sum
 II sing. turbatus, –a, –um es
 III sing. turbatus, –a, –um est
 I plur. turbati, –ae, –a sumus
 II plur. turbati, –ae, –a estis
 III plur. turbati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
 I sing. turbatus, –a, –um eram
 II sing. turbatus, –a, –um eras
 III sing. turbatus, –a, –um erat
 I plur. turbati, –ae, –a eramus
 II plur. turbati, –ae, –a eratis
 III plur. turbati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
 I sing. turbatus, –a, –um ero
 II sing. turbatus, –a, –um eris
 III sing. turbatus, –a, –um erit
 I plur. turbati, –ae, –a erimus
 II plur. turbati, –ae, –a eritis
 III plur. turbati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
 I sing. turber
 II sing. turbēris, turbēre
 III sing. turbētur
 I plur. turbēmur
 II plur. turbemĭni
 III plur. turbentur
IMPERFETTO
 I sing. turbārer
 II sing. turbarēris, turbarēre
 III sing. turbarētur
 I plur. turbarēmur
 II plur. turbaremĭni
 III plur. turbarentur
PERFETTO
 I sing. turbatus, –a, –um sim
 II sing. turbatus, –a, –um sis
 III sing. turbatus, –a, –um sit
 I plur. turbati, –ae, –a simus
 II plur. turbati, –ae, –a sitis
 III plur. turbati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
 I sing. turbatus, –a, –um essem
 II sing. turbatus, –a, –um esses
 III sing. turbatus, –a, –um esset
 I plur. turbati, –ae, –a essemus
 II plur. turbati, –ae, –a essetis
 III plur. turbati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
 II sing. turbāre
 II plur. turbamĭni
FUTURO
 II sing. turbātor
 III sing. turbātor
 II plur. –
 III plur. turbantor
PARTICIPIO
PERFETTO
 turbatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
 turbāri
PERFETTO
 Singolare: turbatus, –a, –um esse
 Plurale: turbati, –ae, –a esse
FUTURO
 turbatum esse
GERUNDIVO
 turbandus, –a, –um
SUPINO
 turbatu

Vedi la forma attiva di questo lemma


<<  turbŏr turbŭla  >>

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z


Sfoglia il dizionario latino-italiano a partire da:



{{ID:TURBOR200}} ---CACHE---