trŭtĭnor - Diatesi attiva
(trŭtĭnor, trŭtĭnāris, trutinatus sum, trŭtĭnāri)
verbo transitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
trŭtĭnor
II sing.
trŭtĭnāris, trŭtĭnāre
III sing.
trŭtĭnātur
I plur.
trŭtĭnāmur
II plur.
trŭtĭnamĭni
III plur.
trŭtĭnantur
IMPERFETTO
I sing.
trŭtĭnābar
II sing.
trŭtĭnabāris, trŭtĭnabāre
III sing.
trŭtĭnabātur
I plur.
trŭtĭnabāmur
II plur.
trŭtĭnabamĭni
III plur.
trŭtĭnabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
trŭtĭnābor
II sing.
trŭtĭnabĕris, trŭtĭnabĕre
III sing.
trŭtĭnabĭtur
I plur.
trŭtĭnabĭmur
II plur.
trŭtĭnabimĭni
III plur.
trŭtĭnabuntur
PERFETTO
I sing.
trutinatus, a, um sum
II sing.
trutinatus, a, um es
III sing.
trutinatus, a, um est
I plur.
trutinati, ae, a sumus
II plur.
trutinati, ae, a estis
III plur.
trutinati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
trutinatus, a, um eram
II sing.
trutinatus, a, um eras
III sing.
trutinatus, a, um erat
I plur.
trutinati, ae, a eramus
II plur.
trutinati, ae, a eratis
III plur.
trutinati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
trutinatus, a, um ero
II sing.
trutinatus, a, um eris
III sing.
trutinatus, a, um erit
I plur.
trutinati, ae, a erimus
II plur.
trutinati, ae, a eritis
III plur.
trutinati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
trŭtĭner
II sing.
trŭtĭnēris, trŭtĭnēre
III sing.
trŭtĭnētur
I plur.
trŭtĭnēmur
II plur.
trŭtĭnemĭni
III plur.
trŭtĭnentur
IMPERFETTO
I sing.
trŭtĭnārer
II sing.
trŭtĭnarēris, trŭtĭnarēre
III sing.
trŭtĭnarētur
I plur.
trŭtĭnarēmur
II plur.
trŭtĭnaremĭni
III plur.
trŭtĭnarentur
PERFETTO
I sing.
trutinatus, a, um sim
II sing.
trutinatus, a, um sis
III sing.
trutinatus, a, um sit
I plur.
trutinati, ae, a simus
II plur.
trutinati, ae, a sitis
III plur.
trutinati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
trutinatus, a, um essem
II sing.
trutinatus, a, um esses
III sing.
trutinatus, a, um esset
I plur.
trutinati, ae, a essemus
II plur.
trutinati, ae, a essetis
III plur.
trutinati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
trŭtĭnāre
II plur.
trŭtĭnamĭni
FUTURO
II sing.
trŭtĭnātor
III sing.
trŭtĭnātor
II plur.
III plur.
trŭtĭnantor
INFINITO
PRESENTE
trŭtĭnāri
PERFETTO
Singolare:
trutinatus, a, um esse
Plurale:
trutinati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
trutinatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
trutinatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
trŭtĭnans, antis
FUTURO
trutinatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
trutinatum
Passivo:
trutinatu
GERUNDIO
Genitivo:
trŭtĭnandi
Dativo:
trŭtĭnando
Accusativo:
trŭtĭnandum
Ablativo:
trŭtĭnando
GERUNDIVO
trŭtĭnandus, a, um
trŭtĭnor v. tr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis