trĭuncis


(triuncis, triuncis, triunce)

aggettivo II classe

Vedi la traduzione di questo lemma



MASCHILE
SINGOLARE
Nom.
triuncis
Gen.
triuncis
Dat.
triunci
Acc.
triuncem
Abl.
triunci
Voc.
triuncis
PLURALE
Nom.
triunces
Gen.
triuncĭum
Dat.
triuncĭbus
Acc.
triunces
Abl.
triuncĭbus
Voc.
triunces
FEMMINILE
SINGOLARE
Nom.
triuncis
Gen.
triuncis
Dat.
triunci
Acc.
triuncem
Abl.
triunci
Voc.
triuncis
PLURALE
Nom.
triunces
Gen.
triuncĭum
Dat.
triuncĭbus
Acc.
triunces
Abl.
triuncĭbus
Voc.
triunces
NEUTRO
SINGOLARE
Nom.
triunce
Gen.
triuncis
Dat.
triunci
Acc.
triunce
Abl.
triunci
Voc.
triunce
PLURALE
Nom.
triuncĭa
Gen.
triuncĭum
Dat.
triuncĭbus
Acc.
triuncĭa
Abl.
triuncĭbus
Voc.
triuncĭa




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:TRIUNCIS100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis