trāĭicĭor - Diatesi passiva
(trāĭicĭo, trāĭicis, traiieci, traiiectum, trāĭicĕre)
verbo transitivo III coniugazione in -io
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
trāĭicĭor
II sing.
trāĭicĕris, trāĭicĕre
III sing.
trāĭicĭtur
I plur.
trāĭicĭmur
II plur.
trāĭicimĭni
III plur.
trāĭiciuntur
IMPERFETTO
I sing.
trāĭiciēbar
II sing.
trāĭiciebāris, trāĭiciebāre
III sing.
trāĭiciebātur
I plur.
trāĭiciebāmur
II plur.
trāĭiciebamĭni
III plur.
trāĭiciebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
trāĭicĭar
II sing.
trāĭiciēris, trāĭiciēre
III sing.
trāĭiciētur
I plur.
trāĭiciēmur
II plur.
trāĭiciemĭni
III plur.
trāĭicientur
PERFETTO
I sing.
traiiectus, a, um sum
II sing.
traiiectus, a, um es
III sing.
traiiectus, a, um est
I plur.
traiiecti, ae, a sumus
II plur.
traiiecti, ae, a estis
III plur.
traiiecti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
traiiectus, a, um eram
II sing.
traiiectus, a, um eras
III sing.
traiiectus, a, um erat
I plur.
traiiecti, ae, a eramus
II plur.
traiiecti, ae, a eratis
III plur.
traiiecti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
traiiectus, a, um ero
II sing.
traiiectus, a, um eris
III sing.
traiiectus, a, um erit
I plur.
traiiecti, ae, a erimus
II plur.
traiiecti, ae, a eritis
III plur.
traiiecti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
trāĭicĭar
II sing.
trāĭiciāris, trāĭiciāre
III sing.
trāĭiciātur
I plur.
trāĭiciāmur
II plur.
trāĭiciamĭni
III plur.
trāĭiciantur
IMPERFETTO
I sing.
trāĭicĕrer
II sing.
trāĭicerēris, trāĭicerēre
III sing.
trāĭicerētur
I plur.
trāĭicerēmur
II plur.
trāĭiceremĭni
III plur.
trāĭicerentur
PERFETTO
I sing.
traiiectus, a, um sim
II sing.
traiiectus, a, um sis
III sing.
traiiectus, a, um sit
I plur.
traiiecti, ae, a simus
II plur.
traiiecti, ae, a sitis
III plur.
traiiecti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
traiiectus, a, um essem
II sing.
traiiectus, a, um esses
III sing.
traiiectus, a, um esset
I plur.
traiiecti, ae, a essemus
II plur.
traiiecti, ae, a essetis
III plur.
traiiecti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
II plur.
FUTURO
II sing.
III sing.
II plur.
III plur.
PARTICIPIO
PERFETTO
traiiectus, a, um
INFINITO
PRESENTE
trāĭici
PERFETTO
Singolare:
traiiectus, a, um esse
Plurale:
traiiecti, ae, a esse
FUTURO
traiiectum esse
GERUNDIVO
trāĭiciendus, a, um
SUPINO
traiiectu
Vedi la forma attiva di questo lemma
trāĭicĭor v. tr. III coniug. in -io
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis