sŭsurro - Diatesi attiva
(sŭsurro, sŭsurras, sŭsurrāre)
verbo transitivo e intransitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA ATTIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
sŭsurro
II sing.
sŭsurras
III sing.
sŭsurrat
I plur.
sŭsurrāmus
II plur.
sŭsurrātis
III plur.
sŭsurrant
IMPERFETTO
I sing.
sŭsurrābam
II sing.
sŭsurrābas
III sing.
sŭsurrābat
I plur.
sŭsurrabāmus
II plur.
sŭsurrabātis
III plur.
sŭsurrābant
FUTURO SEMPLICE
I sing.
sŭsurrābo
II sing.
sŭsurrābis
III sing.
sŭsurrābit
I plur.
sŭsurrabĭmus
II plur.
sŭsurrabĭtis
III plur.
sŭsurrābunt
PERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PIUCHEPERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
FUTURO ANTERIORE
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
sŭsurrem
II sing.
sŭsurres
III sing.
sŭsurret
I plur.
sŭsurrēmus
II plur.
sŭsurrētis
III plur.
sŭsurrent
IMPERFETTO
I sing.
sŭsurrārem
II sing.
sŭsurrāres
III sing.
sŭsurrāret
I plur.
sŭsurrarēmus
II plur.
sŭsurrarētis
III plur.
sŭsurrārent
PERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PIUCHEPERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
sŭsurra
II plur.
sŭsurrāte
FUTURO
II sing.
sŭsurrāto
III sing.
sŭsurrāto
II plur.
sŭsurratōte
III plur.
sŭsurranto
PARTICIPIO
PRESENTE
sŭsurrans, antis
FUTURO
INFINITO
PRESENTE
sŭsurrāre
PERFETTO
FUTURO
Singolare:
Plurale:
GERUNDIO
Genitivo:
sŭsurrandi
Dativo:
sŭsurrando
Accusativo:
ad sŭsurrandum
Ablativo:
sŭsurrando
SUPINO
Vedi la forma passiva di questo lemma
sŭsurro v. tr. e intr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis