suscĭpĭor - Diatesi passiva
(suscĭpĭo, suscĭpis, suscepi, susceptum, suscĭpĕre)
verbo transitivo III coniugazione in -io
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
suscĭpĭor
II sing.
suscĭpĕris, suscĭpĕre
III sing.
suscĭpĭtur
I plur.
suscĭpĭmur
II plur.
suscĭpimĭni
III plur.
suscĭpiuntur
IMPERFETTO
I sing.
suscĭpiēbar
II sing.
suscĭpiebāris, suscĭpiebāre
III sing.
suscĭpiebātur
I plur.
suscĭpiebāmur
II plur.
suscĭpiebamĭni
III plur.
suscĭpiebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
suscĭpĭar
II sing.
suscĭpiēris, suscĭpiēre
III sing.
suscĭpiētur
I plur.
suscĭpiēmur
II plur.
suscĭpiemĭni
III plur.
suscĭpientur
PERFETTO
I sing.
susceptus, a, um sum
II sing.
susceptus, a, um es
III sing.
susceptus, a, um est
I plur.
suscepti, ae, a sumus
II plur.
suscepti, ae, a estis
III plur.
suscepti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
susceptus, a, um eram
II sing.
susceptus, a, um eras
III sing.
susceptus, a, um erat
I plur.
suscepti, ae, a eramus
II plur.
suscepti, ae, a eratis
III plur.
suscepti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
susceptus, a, um ero
II sing.
susceptus, a, um eris
III sing.
susceptus, a, um erit
I plur.
suscepti, ae, a erimus
II plur.
suscepti, ae, a eritis
III plur.
suscepti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
suscĭpĭar
II sing.
suscĭpiāris, suscĭpiāre
III sing.
suscĭpiātur
I plur.
suscĭpiāmur
II plur.
suscĭpiamĭni
III plur.
suscĭpiantur
IMPERFETTO
I sing.
suscĭpĕrer
II sing.
suscĭperēris, suscĭperēre
III sing.
suscĭperētur
I plur.
suscĭperēmur
II plur.
suscĭperemĭni
III plur.
suscĭperentur
PERFETTO
I sing.
susceptus, a, um sim
II sing.
susceptus, a, um sis
III sing.
susceptus, a, um sit
I plur.
suscepti, ae, a simus
II plur.
suscepti, ae, a sitis
III plur.
suscepti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
susceptus, a, um essem
II sing.
susceptus, a, um esses
III sing.
susceptus, a, um esset
I plur.
suscepti, ae, a essemus
II plur.
suscepti, ae, a essetis
III plur.
suscepti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
II plur.
FUTURO
II sing.
III sing.
II plur.
III plur.
PARTICIPIO
PERFETTO
susceptus, a, um
INFINITO
PRESENTE
suscĭpi
PERFETTO
Singolare:
susceptus, a, um esse
Plurale:
suscepti, ae, a esse
FUTURO
susceptum esse
GERUNDIVO
suscĭpiendus, a, um
SUPINO
susceptu
Vedi la forma attiva di questo lemma
suscĭpĭor v. tr. III coniug. in -io
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis