surremaneo - Diatesi attiva


(surremanĕo, surremanes, surremanēre)

verbo intransitivo II coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA ATTIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
surremanĕo
II sing.
surremanes
III sing.
surremanet
I plur.
surremanēmus
II plur.
surremanētis
III plur.
surremanent
IMPERFETTO
I sing.
surremanēbam
II sing.
surremanēbas
III sing.
surremanēbat
I plur.
surremanebāmus
II plur.
surremanebātis
III plur.
surremanēbant
FUTURO SEMPLICE
I sing.
surremanēbo
II sing.
surremanēbis
III sing.
surremanēbit
I plur.
surremanebĭmus
II plur.
surremanebĭtis
III plur.
surremanēbunt
PERFETTO
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
PIUCHEPERFETTO
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
FUTURO ANTERIORE
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
surremanĕam
II sing.
surremanĕas
III sing.
surremanĕat
I plur.
surremaneāmus
II plur.
surremaneātis
III plur.
surremanĕant
IMPERFETTO
I sing.
surremanērem
II sing.
surremanēres
III sing.
surremanēret
I plur.
surremanerēmus
II plur.
surremanerētis
III plur.
surremanērent
PERFETTO
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
PIUCHEPERFETTO
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
surremane
II plur.
surremanēte
FUTURO
II sing.
surremanēto
III sing.
surremanēto
II plur.
surremanetōte
III plur.
surremanento
PARTICIPIO
PRESENTE
surremanens, –entis
FUTURO
–
INFINITO
PRESENTE
surremanēre
PERFETTO
–
FUTURO
Singolare:
–
Plurale:
–
GERUNDIO
Genitivo:
surremanendi
Dativo:
surremanendo
Accusativo:
ad surremanendum
Ablativo:
surremanendo
SUPINO
–






Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:SURREMANEO100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis