sŭperlŭcror - Diatesi attiva
(sŭperlŭcror, sŭperlŭcrāris, superlucratus sum, sŭperlŭcrāri)
verbo transitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
sŭperlŭcror
II sing.
sŭperlŭcrāris, sŭperlŭcrāre
III sing.
sŭperlŭcrātur
I plur.
sŭperlŭcrāmur
II plur.
sŭperlŭcramĭni
III plur.
sŭperlŭcrantur
IMPERFETTO
I sing.
sŭperlŭcrābar
II sing.
sŭperlŭcrabāris, sŭperlŭcrabāre
III sing.
sŭperlŭcrabātur
I plur.
sŭperlŭcrabāmur
II plur.
sŭperlŭcrabamĭni
III plur.
sŭperlŭcrabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
sŭperlŭcrābor
II sing.
sŭperlŭcrabĕris, sŭperlŭcrabĕre
III sing.
sŭperlŭcrabĭtur
I plur.
sŭperlŭcrabĭmur
II plur.
sŭperlŭcrabimĭni
III plur.
sŭperlŭcrabuntur
PERFETTO
I sing.
superlucratus, a, um sum
II sing.
superlucratus, a, um es
III sing.
superlucratus, a, um est
I plur.
superlucrati, ae, a sumus
II plur.
superlucrati, ae, a estis
III plur.
superlucrati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
superlucratus, a, um eram
II sing.
superlucratus, a, um eras
III sing.
superlucratus, a, um erat
I plur.
superlucrati, ae, a eramus
II plur.
superlucrati, ae, a eratis
III plur.
superlucrati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
superlucratus, a, um ero
II sing.
superlucratus, a, um eris
III sing.
superlucratus, a, um erit
I plur.
superlucrati, ae, a erimus
II plur.
superlucrati, ae, a eritis
III plur.
superlucrati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
sŭperlŭcrer
II sing.
sŭperlŭcrēris, sŭperlŭcrēre
III sing.
sŭperlŭcrētur
I plur.
sŭperlŭcrēmur
II plur.
sŭperlŭcremĭni
III plur.
sŭperlŭcrentur
IMPERFETTO
I sing.
sŭperlŭcrārer
II sing.
sŭperlŭcrarēris, sŭperlŭcrarēre
III sing.
sŭperlŭcrarētur
I plur.
sŭperlŭcrarēmur
II plur.
sŭperlŭcraremĭni
III plur.
sŭperlŭcrarentur
PERFETTO
I sing.
superlucratus, a, um sim
II sing.
superlucratus, a, um sis
III sing.
superlucratus, a, um sit
I plur.
superlucrati, ae, a simus
II plur.
superlucrati, ae, a sitis
III plur.
superlucrati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
superlucratus, a, um essem
II sing.
superlucratus, a, um esses
III sing.
superlucratus, a, um esset
I plur.
superlucrati, ae, a essemus
II plur.
superlucrati, ae, a essetis
III plur.
superlucrati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
sŭperlŭcrāre
II plur.
sŭperlŭcramĭni
FUTURO
II sing.
sŭperlŭcrātor
III sing.
sŭperlŭcrātor
II plur.
III plur.
sŭperlŭcrantor
INFINITO
PRESENTE
sŭperlŭcrāri
PERFETTO
Singolare:
superlucratus, a, um esse
Plurale:
superlucrati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
superlucratūrūm, am, ūm esse
Plurale:
superlucratūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
sŭperlŭcrans, antis
FUTURO
superlucratūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
superlucratum
Passivo:
superlucratu
GERUNDIO
Genitivo:
sŭperlŭcrandi
Dativo:
sŭperlŭcrando
Accusativo:
sŭperlŭcrandum
Ablativo:
sŭperlŭcrando
GERUNDIVO
sŭperlŭcrandus, a, um
sŭperlŭcror v. tr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis