sŭbīrascor - Diatesi attiva
(sŭbīrascor, sŭbīrascĕris, subiratus sum, sŭbīrasci)
verbo intransitivo deponente III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
sŭbīrascor
II sing.
sŭbīrascĕris, sŭbīrascĕre
III sing.
sŭbīrascĭtur
I plur.
sŭbīrascĭmur
II plur.
sŭbīrascimĭni
III plur.
sŭbīrascuntur
IMPERFETTO
I sing.
sŭbīrascēbar
II sing.
sŭbīrascebāris, sŭbīrascebāre
III sing.
sŭbīrascebātur
I plur.
sŭbīrascebāmur
II plur.
sŭbīrascebamĭni
III plur.
sŭbīrascebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
sŭbīrascar
II sing.
sŭbīrascēris, sŭbīrascēre
III sing.
sŭbīrascētur
I plur.
sŭbīrascēmur
II plur.
sŭbīrascemĭni
III plur.
sŭbīrascentur
PERFETTO
I sing.
subiratus, a, um sum
II sing.
subiratus, a, um es
III sing.
subiratus, a, um est
I plur.
subirati, ae, a sumus
II plur.
subirati, ae, a estis
III plur.
subirati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
subiratus, a, um eram
II sing.
subiratus, a, um eras
III sing.
subiratus, a, um erat
I plur.
subirati, ae, a eramus
II plur.
subirati, ae, a eratis
III plur.
subirati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
subiratus, a, um ero
II sing.
subiratus, a, um eris
III sing.
subiratus, a, um erit
I plur.
subirati, ae, a erimus
II plur.
subirati, ae, a eritis
III plur.
subirati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
sŭbīrascar
II sing.
sŭbīrascāris, sŭbīrascāre
III sing.
sŭbīrascātur
I plur.
sŭbīrascāmur
II plur.
sŭbīrascamĭni
III plur.
sŭbīrascantur
IMPERFETTO
I sing.
sŭbīrascĕrer
II sing.
sŭbīrascerēris, sŭbīrascerēre
III sing.
sŭbīrascerētur
I plur.
sŭbīrascerēmur
II plur.
sŭbīrasceremĭni
III plur.
sŭbīrascerentur
PERFETTO
I sing.
subiratus, a, um sim
II sing.
subiratus, a, um sis
III sing.
subiratus, a, um sit
I plur.
subirati, ae, a simus
II plur.
subirati, ae, a sitis
III plur.
subirati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
subiratus, a, um essem
II sing.
subiratus, a, um esses
III sing.
subiratus, a, um esset
I plur.
subirati, ae, a essemus
II plur.
subirati, ae, a essetis
III plur.
subirati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
sŭbīrascĕre
II plur.
sŭbīrascimĭni
FUTURO
II sing.
sŭbīrascĭtor
III sing.
sŭbīrascĭtor
II plur.
III plur.
sŭbīrascuntor
INFINITO
PRESENTE
sŭbīrasci
PERFETTO
Singolare:
subiratus, a, um esse
Plurale:
subirati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
subiratūrūm, am, ūm esse
Plurale:
subiratūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
sŭbīrascens, entis
FUTURO
subiratūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
subiratum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
sŭbīrascendi
Dativo:
sŭbīrascendo
Accusativo:
sŭbīrascendum
Ablativo:
sŭbīrascendo
GERUNDIVO
sŭbīrascor v. intr. dep. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis