strāmentor - Diatesi attiva
(strāmentor, strāmentāris, stramentatus sum, strāmentāri)
verbo intransitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
strāmentor
II sing.
strāmentāris, strāmentāre
III sing.
strāmentātur
I plur.
strāmentāmur
II plur.
strāmentamĭni
III plur.
strāmentantur
IMPERFETTO
I sing.
strāmentābar
II sing.
strāmentabāris, strāmentabāre
III sing.
strāmentabātur
I plur.
strāmentabāmus
II plur.
strāmentabamĭni
III plur.
strāmentantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
strāmentābor
II sing.
strāmentabĕris, strāmentabĕre
III sing.
strāmentabĭtur
I plur.
strāmentabĭmur
II plur.
strāmentabimĭni
III plur.
strāmentabuntur
PERFETTO
I sing.
stramentatus, a, um sum
II sing.
stramentatus, a, um es
III sing.
stramentatus, a, um est
I plur.
stramentati, ae, a sumus
II plur.
stramentati, ae, a estis
III plur.
stramentati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
stramentatus, a, um eram
II sing.
stramentatus, a, um eras
III sing.
stramentatus, a, um erat
I plur.
stramentati, ae, a eramus
II plur.
stramentati, ae, a eratis
III plur.
stramentati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
stramentatus, a, um ero
II sing.
stramentatus, a, um eris
III sing.
stramentatus, a, um erit
I plur.
stramentati, ae, a erimus
II plur.
stramentati, ae, a eritis
III plur.
stramentati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
strāmenter
II sing.
strāmentēris, strāmentēre
III sing.
strāmentētur
I plur.
strāmentēmur
II plur.
strāmentemĭni
III plur.
strāmententur
IMPERFETTO
I sing.
strāmentārer
II sing.
strāmentarēris, strāmentarēre
III sing.
strāmentarētur
I plur.
strāmentāremur
II plur.
strāmentaremĭni
III plur.
strāmentarentur
PERFETTO
I sing.
stramentatus, a, um sim
II sing.
stramentatus, a, um sis
III sing.
stramentatus, a, um sit
I plur.
stramentati, ae, a simus
II plur.
stramentati, ae, a sitis
III plur.
stramentati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
stramentatus, a, um essem
II sing.
stramentatus, a, um esses
III sing.
stramentatus, a, um esset
I plur.
stramentati, ae, a essemus
II plur.
stramentati, ae, a essetis
III plur.
stramentati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
strāmentāre
II plur.
strāmentamĭni
FUTURO
II sing.
strāmentātor
III sing.
strāmentātor
II plur.
III plur.
strāmentantor
INFINITO
PRESENTE
strāmentāri
PERFETTO
Singolare:
stramentatus, a, um esse
Plurale:
stramentati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
stramentatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
stramentatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
strāmentans, antis
FUTURO
stramentatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
stramentatum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
strāmentandi
Dativo:
strāmentando
Accusativo:
strāmentandum
Ablativo:
strāmentando
GERUNDIVO
strāmentor v. intr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis