Donazione

spicĭor - Diatesi passiva


(spicĭo, spicis, spixi, spictum, spicĕre)

verbo transitivo III coniugazione in -io

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
spicĭor
II sing.
spicĕris, spicĕre
III sing.
spicĭtur
I plur.
spicĭmur
II plur.
spicimĭni
III plur.
spiciuntur
IMPERFETTO
I sing.
spiciēbar
II sing.
spiciebāris, spiciebāre
III sing.
spiciebātur
I plur.
spiciebāmur
II plur.
spiciebamĭni
III plur.
spiciebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
spicĭar
II sing.
spiciēris, spiciēre
III sing.
spiciētur
I plur.
spiciēmur
II plur.
spiciemĭni
III plur.
spicientur
PERFETTO
I sing.
spictus, –a, –um sum
II sing.
spictus, –a, –um es
III sing.
spictus, –a, –um est
I plur.
spicti, –ae, –a sumus
II plur.
spicti, –ae, –a estis
III plur.
spicti, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
spictus, –a, –um eram
II sing.
spictus, –a, –um eras
III sing.
spictus, –a, –um erat
I plur.
spicti, –ae, –a eramus
II plur.
spicti, –ae, –a eratis
III plur.
spicti, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
spictus, –a, –um ero
II sing.
spictus, –a, –um eris
III sing.
spictus, –a, –um erit
I plur.
spicti, –ae, –a erimus
II plur.
spicti, –ae, –a eritis
III plur.
spicti, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
spicĭar
II sing.
spiciāris, spiciāre
III sing.
spiciātur
I plur.
spiciāmur
II plur.
spiciamĭni
III plur.
spiciantur
IMPERFETTO
I sing.
spicĕrer
II sing.
spicerēris, spicerēre
III sing.
spicerētur
I plur.
spicerēmur
II plur.
spiceremĭni
III plur.
spicerentur
PERFETTO
I sing.
spictus, –a, –um sim
II sing.
spictus, –a, –um sis
III sing.
spictus, –a, –um sit
I plur.
spicti, –ae, –a simus
II plur.
spicti, –ae, –a sitis
III plur.
spicti, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
spictus, –a, –um essem
II sing.
spictus, –a, –um esses
III sing.
spictus, –a, –um esset
I plur.
spicti, –ae, –a essemus
II plur.
spicti, –ae, –a essetis
III plur.
spicti, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
–
II plur.
–
FUTURO
II sing.
–
III sing.
–
II plur.
–
III plur.
–
PARTICIPIO
PERFETTO
spictus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
spici
PERFETTO
Singolare:
spictus, –a, –um esse
Plurale:
spicti, –ae, –a esse
FUTURO
spictum esse
GERUNDIVO
spiciendus, –a, –um
SUPINO
spictu

Vedi la forma attiva di questo lemma

‹ spicio
spīco ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
spīcĕus agg. I cl.
spiciens agg. part. pres. II cl.
spīcĭfĕr agg. I cl.
spīcĭlĕgĭum Sost. nt. II decl.
spicio v. tr. III coniug. in -io
spicĭor v. tr. III coniug. in -io
spīco v. tr. I coniug.
spīcor v. tr. I coniug.
spictūrūs agg. part. fut.
spictus agg. part. perf. I cl.
spictus agg. inf. perf.
spīcŭlans agg. part. pres. II cl.
spiculator sost. masch. III decl.
spiculatūrūs agg. part. fut.
spiculatus agg. part. perf. I cl.
spiculatus agg. inf. perf.
spīcŭlo v. tr. I coniug.
spīcŭlor v. tr. I coniug.
spīcŭlum Sost. nt. II decl.
spīcŭlus agg. I cl.
{{ID:SPICIOR100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis