sēpăror - Diatesi passiva


(sēpăro, sēpăras, separavi, separatum, sēpărāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
sēpăror
II sing.
sēpărāris, sēpărāre
III sing.
sēpărātur
I plur.
sēpărāmur
II plur.
sēpăramĭni
III plur.
sēpărantur
IMPERFETTO
I sing.
sēpărābar
II sing.
sēpărabāris, sēpărabāre
III sing.
sēpărabātur
I plur.
sēpărabāmur
II plur.
sēpărabamĭni
III plur.
sēpărabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
sēpărābor
II sing.
sēpărabĕris, sēpărabĕre
III sing.
sēpărabĭtur
I plur.
sēpărabĭmur
II plur.
sēpărabimĭni
III plur.
sēpărabuntur
PERFETTO
I sing.
separatus, –a, –um sum
II sing.
separatus, –a, –um es
III sing.
separatus, –a, –um est
I plur.
separati, –ae, –a sumus
II plur.
separati, –ae, –a estis
III plur.
separati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
separatus, –a, –um eram
II sing.
separatus, –a, –um eras
III sing.
separatus, –a, –um erat
I plur.
separati, –ae, –a eramus
II plur.
separati, –ae, –a eratis
III plur.
separati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
separatus, –a, –um ero
II sing.
separatus, –a, –um eris
III sing.
separatus, –a, –um erit
I plur.
separati, –ae, –a erimus
II plur.
separati, –ae, –a eritis
III plur.
separati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
sēpărer
II sing.
sēpărēris, sēpărēre
III sing.
sēpărētur
I plur.
sēpărēmur
II plur.
sēpăremĭni
III plur.
sēpărentur
IMPERFETTO
I sing.
sēpărārer
II sing.
sēpărarēris, sēpărarēre
III sing.
sēpărarētur
I plur.
sēpărarēmur
II plur.
sēpăraremĭni
III plur.
sēpărarentur
PERFETTO
I sing.
separatus, –a, –um sim
II sing.
separatus, –a, –um sis
III sing.
separatus, –a, –um sit
I plur.
separati, –ae, –a simus
II plur.
separati, –ae, –a sitis
III plur.
separati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
separatus, –a, –um essem
II sing.
separatus, –a, –um esses
III sing.
separatus, –a, –um esset
I plur.
separati, –ae, –a essemus
II plur.
separati, –ae, –a essetis
III plur.
separati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
sēpărāre
II plur.
sēpăramĭni
FUTURO
II sing.
sēpărātor
III sing.
sēpărātor
II plur.
–
III plur.
sēpărantor
PARTICIPIO
PERFETTO
separatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
sēpărāri
PERFETTO
Singolare:
separatus, –a, –um esse
Plurale:
separati, –ae, –a esse
FUTURO
separatum esse
GERUNDIVO
sēpărandus, –a, –um
SUPINO
separatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:SEPAROR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis