rūmĭno - Diatesi attiva
(rūmĭno, rūmĭnas, rūmĭnāre)
verbo transitivo e intransitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA ATTIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
rūmĭno
II sing.
rūmĭnas
III sing.
rūmĭnat
I plur.
rūmĭnāmus
II plur.
rūmĭnātis
III plur.
rūmĭnant
IMPERFETTO
I sing.
rūmĭnābam
II sing.
rūmĭnābas
III sing.
rūmĭnābat
I plur.
rūmĭnabāmus
II plur.
rūmĭnabātis
III plur.
rūmĭnābant
FUTURO SEMPLICE
I sing.
rūmĭnābo
II sing.
rūmĭnābis
III sing.
rūmĭnābit
I plur.
rūmĭnabĭmus
II plur.
rūmĭnabĭtis
III plur.
rūmĭnābunt
PERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PIUCHEPERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
FUTURO ANTERIORE
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
rūmĭnem
II sing.
rūmĭnes
III sing.
rūmĭnet
I plur.
rūmĭnēmus
II plur.
rūmĭnētis
III plur.
rūmĭnent
IMPERFETTO
I sing.
rūmĭnārem
II sing.
rūmĭnāres
III sing.
rūmĭnāret
I plur.
rūmĭnarēmus
II plur.
rūmĭnarētis
III plur.
rūmĭnārent
PERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PIUCHEPERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
rūmĭna
II plur.
rūmĭnāte
FUTURO
II sing.
rūmĭnāto
III sing.
rūmĭnāto
II plur.
rūmĭnatōte
III plur.
rūmĭnanto
PARTICIPIO
PRESENTE
rūmĭnans, antis
FUTURO
INFINITO
PRESENTE
rūmĭnāre
PERFETTO
FUTURO
Singolare:
Plurale:
GERUNDIO
Genitivo:
rūmĭnandi
Dativo:
rūmĭnando
Accusativo:
ad rūmĭnandum
Ablativo:
rūmĭnando
SUPINO
Vedi la forma passiva di questo lemma
rūmĭno v. tr. e intr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis