rīmor - Diatesi attiva
(rīmor, rīmāris, rimatus sum, rīmāri)
verbo transitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
rīmor
II sing.
rīmāris, rīmāre
III sing.
rīmātur
I plur.
rīmāmur
II plur.
rīmamĭni
III plur.
rīmantur
IMPERFETTO
I sing.
rīmābar
II sing.
rīmabāris, rīmabāre
III sing.
rīmabātur
I plur.
rīmabāmur
II plur.
rīmabamĭni
III plur.
rīmabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
rīmābor
II sing.
rīmabĕris, rīmabĕre
III sing.
rīmabĭtur
I plur.
rīmabĭmur
II plur.
rīmabimĭni
III plur.
rīmabuntur
PERFETTO
I sing.
rimatus, a, um sum
II sing.
rimatus, a, um es
III sing.
rimatus, a, um est
I plur.
rimati, ae, a sumus
II plur.
rimati, ae, a estis
III plur.
rimati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
rimatus, a, um eram
II sing.
rimatus, a, um eras
III sing.
rimatus, a, um erat
I plur.
rimati, ae, a eramus
II plur.
rimati, ae, a eratis
III plur.
rimati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
rimatus, a, um ero
II sing.
rimatus, a, um eris
III sing.
rimatus, a, um erit
I plur.
rimati, ae, a erimus
II plur.
rimati, ae, a eritis
III plur.
rimati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
rīmer
II sing.
rīmēris, rīmēre
III sing.
rīmētur
I plur.
rīmēmur
II plur.
rīmemĭni
III plur.
rīmentur
IMPERFETTO
I sing.
rīmārer, rīmarem
II sing.
rīmarēris, rīmarēre
III sing.
rīmarētur
I plur.
rīmarēmur
II plur.
rīmaremĭni
III plur.
rīmarentur
PERFETTO
I sing.
rimatus, a, um sim
II sing.
rimatus, a, um sis
III sing.
rimatus, a, um sit
I plur.
rimati, ae, a simus
II plur.
rimati, ae, a sitis
III plur.
rimati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
rimatus, a, um essem
II sing.
rimatus, a, um esses
III sing.
rimatus, a, um esset
I plur.
rimati, ae, a essemus
II plur.
rimati, ae, a essetis
III plur.
rimati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
rīmāre
II plur.
rīmamĭni
FUTURO
II sing.
rīmātor
III sing.
rīmātor
II plur.
III plur.
rīmantor
INFINITO
PRESENTE
rīmāri
PERFETTO
Singolare:
rimatus, a, um esse
Plurale:
rimati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
rimatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
rimatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
rīmans, antis
FUTURO
rimatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
rimatum
Passivo:
rimatu
GERUNDIO
Genitivo:
rīmandi
Dativo:
rīmando
Accusativo:
rīmandum
Ablativo:
rīmando
GERUNDIVO
rīmandus, a, um
rīmor v. tr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis