rĕprōmittor - Diatesi passiva
(rĕprōmitto, rĕprōmittis, repromisi, repromissum, rĕprōmittĕre)
verbo transitivo III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
rĕprōmittor
II sing.
rĕprōmittĕris, rĕprōmittĕre
III sing.
rĕprōmittĭtur
I plur.
rĕprōmittĭmur
II plur.
rĕprōmittimĭni
III plur.
rĕprōmittuntur
IMPERFETTO
I sing.
rĕprōmittēbar
II sing.
rĕprōmittebāris, rĕprōmittebāre
III sing.
rĕprōmittebātur
I plur.
rĕprōmittebāmur
II plur.
rĕprōmittebamĭni
III plur.
rĕprōmittebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
rĕprōmittar
II sing.
rĕprōmittēris, rĕprōmittēre
III sing.
rĕprōmittētur
I plur.
rĕprōmittēmur
II plur.
rĕprōmittemĭni
III plur.
rĕprōmittentur
PERFETTO
I sing.
repromissus, a, um sum
II sing.
repromissus, a, um es
III sing.
repromissus, a, um est
I plur.
repromissi, ae, a sumus
II plur.
repromissi, ae, a estis
III plur.
repromissi, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
repromissus, a, um eram
II sing.
repromissus, a, um eras
III sing.
repromissus, a, um erat
I plur.
repromissi, ae, a eramus
II plur.
repromissi, ae, a eratis
III plur.
repromissi, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
repromissus, a, um ero
II sing.
repromissus, a, um eris
III sing.
repromissus, a, um erit
I plur.
repromissi, ae, a erimus
II plur.
repromissi, ae, a eritis
III plur.
repromissi, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
rĕprōmittar
II sing.
rĕprōmittāris, rĕprōmittāre
III sing.
rĕprōmittātur
I plur.
rĕprōmittāmur
II plur.
rĕprōmittamĭni
III plur.
rĕprōmittantur
IMPERFETTO
I sing.
rĕprōmittĕrer
II sing.
rĕprōmitterēris, rĕprōmitterēre
III sing.
rĕprōmitterētur
I plur.
rĕprōmitterēmur
II plur.
rĕprōmitteremĭni
III plur.
rĕprōmitterentur
PERFETTO
I sing.
repromissus, a, um sim
II sing.
repromissus, a, um sis
III sing.
repromissus, a, um sit
I plur.
repromissi, ae, a simus
II plur.
repromissi, ae, a sitis
III plur.
repromissi, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
repromissus, a, um essem
II sing.
repromissus, a, um esses
III sing.
repromissus, a, um esset
I plur.
repromissi, ae, a essemus
II plur.
repromissi, ae, a essetis
III plur.
repromissi, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
rĕprōmittĕre
II plur.
rĕprōmittimĭni
FUTURO
II sing.
rĕprōmittĭtor
III sing.
rĕprōmittĭtor
II plur.
III plur.
rĕprōmittuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
repromissus, a, um
INFINITO
PRESENTE
rĕprōmitti
PERFETTO
Singolare:
repromissus, a, um esse
Plurale:
repromissi, ae, a esse
FUTURO
repromissum esse
GERUNDIVO
rĕprōmittendus, a, um
SUPINO
repromissu
Vedi la forma attiva di questo lemma
rĕprōmittor v. tr. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis