rĕfrāgor - Diatesi attiva
(rĕfrāgor, rĕfrāgāris, refragatus sum, rĕfrāgāri)
verbo intransitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
rĕfrāgor
II sing.
rĕfrāgāris, rĕfrāgāre
III sing.
rĕfrāgātur
I plur.
rĕfrāgāmur
II plur.
rĕfrāgamĭni
III plur.
rĕfrāgantur
IMPERFETTO
I sing.
rĕfrāgābar
II sing.
rĕfrāgabāris, rĕfrāgabāre
III sing.
rĕfrāgabātur
I plur.
rĕfrāgabāmus
II plur.
rĕfrāgabamĭni
III plur.
rĕfrāgantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
rĕfrāgābor
II sing.
rĕfrāgabĕris, rĕfrāgabĕre
III sing.
rĕfrāgabĭtur
I plur.
rĕfrāgabĭmur
II plur.
rĕfrāgabimĭni
III plur.
rĕfrāgabuntur
PERFETTO
I sing.
refragatus, a, um sum
II sing.
refragatus, a, um es
III sing.
refragatus, a, um est
I plur.
refragati, ae, a sumus
II plur.
refragati, ae, a estis
III plur.
refragati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
refragatus, a, um eram
II sing.
refragatus, a, um eras
III sing.
refragatus, a, um erat
I plur.
refragati, ae, a eramus
II plur.
refragati, ae, a eratis
III plur.
refragati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
refragatus, a, um ero
II sing.
refragatus, a, um eris
III sing.
refragatus, a, um erit
I plur.
refragati, ae, a erimus
II plur.
refragati, ae, a eritis
III plur.
refragati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
rĕfrāger
II sing.
rĕfrāgēris, rĕfrāgēre
III sing.
rĕfrāgētur
I plur.
rĕfrāgēmur
II plur.
rĕfrāgemĭni
III plur.
rĕfrāgentur
IMPERFETTO
I sing.
rĕfrāgārer
II sing.
rĕfrāgarēris, rĕfrāgarēre
III sing.
rĕfrāgarētur
I plur.
rĕfrāgāremur
II plur.
rĕfrāgaremĭni
III plur.
rĕfrāgarentur
PERFETTO
I sing.
refragatus, a, um sim
II sing.
refragatus, a, um sis
III sing.
refragatus, a, um sit
I plur.
refragati, ae, a simus
II plur.
refragati, ae, a sitis
III plur.
refragati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
refragatus, a, um essem
II sing.
refragatus, a, um esses
III sing.
refragatus, a, um esset
I plur.
refragati, ae, a essemus
II plur.
refragati, ae, a essetis
III plur.
refragati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
rĕfrāgāre
II plur.
rĕfrāgamĭni
FUTURO
II sing.
rĕfrāgātor
III sing.
rĕfrāgātor
II plur.
III plur.
rĕfrāgantor
INFINITO
PRESENTE
rĕfrāgāri
PERFETTO
Singolare:
refragatus, a, um esse
Plurale:
refragati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
refragatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
refragatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
rĕfrāgans, antis
FUTURO
refragatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
refragatum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
rĕfrāgandi
Dativo:
rĕfrāgando
Accusativo:
rĕfrāgandum
Ablativo:
rĕfrāgando
GERUNDIVO
rĕfrāgor v. intr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis