rĕcūsor - Diatesi passiva
(rĕcūso, rĕcūsas, recusavi, recusatum, rĕcūsāre)
verbo transitivo e intransitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
rĕcūsor
II sing.
rĕcūsāris, rĕcūsāre
III sing.
rĕcūsātur
I plur.
rĕcūsāmur
II plur.
rĕcūsamĭni
III plur.
rĕcūsantur
IMPERFETTO
I sing.
rĕcūsābar
II sing.
rĕcūsabāris, rĕcūsabāre
III sing.
rĕcūsabātur
I plur.
rĕcūsabāmur
II plur.
rĕcūsabamĭni
III plur.
rĕcūsabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
rĕcūsābor
II sing.
rĕcūsabĕris, rĕcūsabĕre
III sing.
rĕcūsabĭtur
I plur.
rĕcūsabĭmur
II plur.
rĕcūsabimĭni
III plur.
rĕcūsabuntur
PERFETTO
I sing.
recusatus, a, um sum
II sing.
recusatus, a, um es
III sing.
recusatus, a, um est
I plur.
recusati, ae, a sumus
II plur.
recusati, ae, a estis
III plur.
recusati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
recusatus, a, um eram
II sing.
recusatus, a, um eras
III sing.
recusatus, a, um erat
I plur.
recusati, ae, a eramus
II plur.
recusati, ae, a eratis
III plur.
recusati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
recusatus, a, um ero
II sing.
recusatus, a, um eris
III sing.
recusatus, a, um erit
I plur.
recusati, ae, a erimus
II plur.
recusati, ae, a eritis
III plur.
recusati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
rĕcūser
II sing.
rĕcūsēris, rĕcūsēre
III sing.
rĕcūsētur
I plur.
rĕcūsēmur
II plur.
rĕcūsemĭni
III plur.
rĕcūsentur
IMPERFETTO
I sing.
rĕcūsārer
II sing.
rĕcūsarēris, rĕcūsarēre
III sing.
rĕcūsarētur
I plur.
rĕcūsarēmur
II plur.
rĕcūsaremĭni
III plur.
rĕcūsarentur
PERFETTO
I sing.
recusatus, a, um sim
II sing.
recusatus, a, um sis
III sing.
recusatus, a, um sit
I plur.
recusati, ae, a simus
II plur.
recusati, ae, a sitis
III plur.
recusati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
recusatus, a, um essem
II sing.
recusatus, a, um esses
III sing.
recusatus, a, um esset
I plur.
recusati, ae, a essemus
II plur.
recusati, ae, a essetis
III plur.
recusati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
rĕcūsāre
II plur.
rĕcūsamĭni
FUTURO
II sing.
rĕcūsātor
III sing.
rĕcūsātor
II plur.
III plur.
rĕcūsantor
PARTICIPIO
PERFETTO
recusatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
rĕcūsāri
PERFETTO
Singolare:
recusatus, a, um esse
Plurale:
recusati, ae, a esse
FUTURO
recusatum esse
GERUNDIVO
rĕcūsandus, a, um
SUPINO
recusatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
rĕcūsor v. tr. e intr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis