Donazione

rĕcōgĭtor - Diatesi passiva


(rĕcōgĭto, rĕcōgĭtas, recogitavi, recogitatum, rĕcōgĭtāre)

verbo transitivo e intransitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
rĕcōgĭtor
II sing.
rĕcōgĭtāris, rĕcōgĭtāre
III sing.
rĕcōgĭtātur
I plur.
rĕcōgĭtāmur
II plur.
rĕcōgĭtamĭni
III plur.
rĕcōgĭtantur
IMPERFETTO
I sing.
rĕcōgĭtābar
II sing.
rĕcōgĭtabāris, rĕcōgĭtabāre
III sing.
rĕcōgĭtabātur
I plur.
rĕcōgĭtabāmur
II plur.
rĕcōgĭtabamĭni
III plur.
rĕcōgĭtabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
rĕcōgĭtābor
II sing.
rĕcōgĭtabĕris, rĕcōgĭtabĕre
III sing.
rĕcōgĭtabĭtur
I plur.
rĕcōgĭtabĭmur
II plur.
rĕcōgĭtabimĭni
III plur.
rĕcōgĭtabuntur
PERFETTO
I sing.
recogitatus, –a, –um sum
II sing.
recogitatus, –a, –um es
III sing.
recogitatus, –a, –um est
I plur.
recogitati, –ae, –a sumus
II plur.
recogitati, –ae, –a estis
III plur.
recogitati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
recogitatus, –a, –um eram
II sing.
recogitatus, –a, –um eras
III sing.
recogitatus, –a, –um erat
I plur.
recogitati, –ae, –a eramus
II plur.
recogitati, –ae, –a eratis
III plur.
recogitati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
recogitatus, –a, –um ero
II sing.
recogitatus, –a, –um eris
III sing.
recogitatus, –a, –um erit
I plur.
recogitati, –ae, –a erimus
II plur.
recogitati, –ae, –a eritis
III plur.
recogitati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
rĕcōgĭter
II sing.
rĕcōgĭtēris, rĕcōgĭtēre
III sing.
rĕcōgĭtētur
I plur.
rĕcōgĭtēmur
II plur.
rĕcōgĭtemĭni
III plur.
rĕcōgĭtentur
IMPERFETTO
I sing.
rĕcōgĭtārer
II sing.
rĕcōgĭtarēris, rĕcōgĭtarēre
III sing.
rĕcōgĭtarētur
I plur.
rĕcōgĭtarēmur
II plur.
rĕcōgĭtaremĭni
III plur.
rĕcōgĭtarentur
PERFETTO
I sing.
recogitatus, –a, –um sim
II sing.
recogitatus, –a, –um sis
III sing.
recogitatus, –a, –um sit
I plur.
recogitati, –ae, –a simus
II plur.
recogitati, –ae, –a sitis
III plur.
recogitati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
recogitatus, –a, –um essem
II sing.
recogitatus, –a, –um esses
III sing.
recogitatus, –a, –um esset
I plur.
recogitati, –ae, –a essemus
II plur.
recogitati, –ae, –a essetis
III plur.
recogitati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
rĕcōgĭtāre
II plur.
rĕcōgĭtamĭni
FUTURO
II sing.
rĕcōgĭtātor
III sing.
rĕcōgĭtātor
II plur.
–
III plur.
rĕcōgĭtantor
PARTICIPIO
PERFETTO
recogitatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
rĕcōgĭtāri
PERFETTO
Singolare:
recogitatus, –a, –um esse
Plurale:
recogitati, –ae, –a esse
FUTURO
recogitatum esse
GERUNDIVO
rĕcōgĭtandus, –a, –um
SUPINO
recogitatu

Vedi la forma attiva di questo lemma

‹ rĕcōgĭto
rĕcognĭtĭo ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
recogitatūrūs agg. part. fut.
rĕcōgĭtātŭs sost. masch. IV decl.
recogitatus agg. part. perf. I cl.
recogitatus agg. inf. perf.
rĕcōgĭto v. tr. e intr. I coniug.
rĕcōgĭtor v. tr. e intr. I coniug.
rĕcognĭtĭo sost. femm. III decl.
recognitūrūs agg. part. fut.
recognitus agg. part. perf. I cl.
recognitus agg. inf. perf.
rĕcognoscens agg. part. pres. II cl.
rĕcognosco v. tr. III coniug.
rĕcognoscor v. tr. III coniug.
rĕcōlans agg. part. pres. II cl.
rĕcŏlens agg. part. pres. II cl.
recollectūrūs agg. part. fut.
recollectus agg. part. perf. I cl.
recollectus agg. inf. perf.
rĕcollĭgens agg. part. pres. II cl.
rĕcollĭgo v. tr. III coniug.
{{ID:RECOGITOR100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis