rĕcensĕor - Diatesi passiva
(rĕcensĕo, rĕcenses, recensui, recensum, rĕcensēre)
verbo transitivo II coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
rĕcensĕor
II sing.
rĕcensēris, rĕcensēre
III sing.
rĕcensētur
I plur.
rĕcensēmur
II plur.
rĕcensemĭni
III plur.
rĕcensentur
IMPERFETTO
I sing.
rĕcensēbar
II sing.
rĕcensebāris
III sing.
rĕcensebātur
I plur.
rĕcensebāmur
II plur.
rĕcensebamĭni
III plur.
rĕcensebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
rĕcensēbor
II sing.
rĕcensebĕris, rĕcensebĕre
III sing.
rĕcensebĭtur
I plur.
rĕcensebĭmur
II plur.
rĕcensebimĭni
III plur.
rĕcensebuntur
PERFETTO
I sing.
recensus o recensitus, a, um sum
II sing.
recensus o recensitus, a, um es
III sing.
recensus o recensitus, a, um est
I plur.
recensi o recensiti, ae, a sumus
II plur.
recensi o recensiti, ae, a estis
III plur.
recensi o recensiti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
recensus o recensitus, a, um eram
II sing.
recensus o recensitus, a, um eras
III sing.
recensus o recensitus, a, um erat
I plur.
recensi o recensiti, ae, a eramus
II plur.
recensi o recensiti, ae, a eratis
III plur.
recensi o recensiti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
recensus o recensitus, a, um ero
II sing.
recensus o recensitus, a, um eris
III sing.
recensus o recensitus, a, um erit
I plur.
recensi o recensiti, ae, a erimus
II plur.
recensi o recensiti, ae, a eritis
III plur.
recensi o recensiti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
rĕcensĕar
II sing.
rĕcenseāris, rĕcenseāre
III sing.
rĕcenseātur
I plur.
rĕcenseāmur
II plur.
rĕcenseamĭni
III plur.
rĕcenseantur
IMPERFETTO
I sing.
rĕcensērer
II sing.
rĕcenserēris, rĕcenserēre
III sing.
rĕcenserētur
I plur.
rĕcenserēmur
II plur.
rĕcenseremĭni
III plur.
rĕcenserentur
PERFETTO
I sing.
recensus o recensitus, a, um sim
II sing.
recensus o recensitus, a, um sis
III sing.
recensus o recensitus, a, um sit
I plur.
recensi o recensiti, ae, a simus
II plur.
recensi o recensiti, ae, a sitis
III plur.
recensi o recensiti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
recensus o recensitus, a, um essem
II sing.
recensus o recensitus, a, um esses
III sing.
recensus o recensitus, a, um esset
I plur.
recensi o recensiti, ae, a essemus
II plur.
recensi o recensiti, ae, a essetis
III plur.
recensi o recensiti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
rĕcensēre
II plur.
rĕcensemĭni
FUTURO
II sing.
rĕcensētor
III sing.
rĕcensētor
II plur.
III plur.
rĕcensentor
PARTICIPIO
PERFETTO
recensus o recensitus, a, um
INFINITO
PRESENTE
rĕcensēri
PERFETTO
Singolare:
recensus o recensitus, a, um esse
Plurale:
recensi o recensiti, ae, a esse
FUTURO
recensum esse o recensitum esse
GERUNDIVO
rĕcensendus, a, um
SUPINO
recensu o recensitu
Vedi la forma attiva di questo lemma
rĕcensĕor v. tr. II coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis