Donazione

quaestĭōnor - Diatesi passiva


(quaestĭōno, quaestĭōnas, quaestionavi, quaestionatum, quaestĭōnāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
quaestĭōnor
II sing.
quaestĭōnāris, quaestĭōnāre
III sing.
quaestĭōnātur
I plur.
quaestĭōnāmur
II plur.
quaestĭōnamĭni
III plur.
quaestĭōnantur
IMPERFETTO
I sing.
quaestĭōnābar
II sing.
quaestĭōnabāris, quaestĭōnabāre
III sing.
quaestĭōnabātur
I plur.
quaestĭōnabāmur
II plur.
quaestĭōnabamĭni
III plur.
quaestĭōnabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
quaestĭōnābor
II sing.
quaestĭōnabĕris, quaestĭōnabĕre
III sing.
quaestĭōnabĭtur
I plur.
quaestĭōnabĭmur
II plur.
quaestĭōnabimĭni
III plur.
quaestĭōnabuntur
PERFETTO
I sing.
quaestionatus, –a, –um sum
II sing.
quaestionatus, –a, –um es
III sing.
quaestionatus, –a, –um est
I plur.
quaestionati, –ae, –a sumus
II plur.
quaestionati, –ae, –a estis
III plur.
quaestionati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
quaestionatus, –a, –um eram
II sing.
quaestionatus, –a, –um eras
III sing.
quaestionatus, –a, –um erat
I plur.
quaestionati, –ae, –a eramus
II plur.
quaestionati, –ae, –a eratis
III plur.
quaestionati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
quaestionatus, –a, –um ero
II sing.
quaestionatus, –a, –um eris
III sing.
quaestionatus, –a, –um erit
I plur.
quaestionati, –ae, –a erimus
II plur.
quaestionati, –ae, –a eritis
III plur.
quaestionati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
quaestĭōner
II sing.
quaestĭōnēris, quaestĭōnēre
III sing.
quaestĭōnētur
I plur.
quaestĭōnēmur
II plur.
quaestĭōnemĭni
III plur.
quaestĭōnentur
IMPERFETTO
I sing.
quaestĭōnārer
II sing.
quaestĭōnarēris, quaestĭōnarēre
III sing.
quaestĭōnarētur
I plur.
quaestĭōnarēmur
II plur.
quaestĭōnaremĭni
III plur.
quaestĭōnarentur
PERFETTO
I sing.
quaestionatus, –a, –um sim
II sing.
quaestionatus, –a, –um sis
III sing.
quaestionatus, –a, –um sit
I plur.
quaestionati, –ae, –a simus
II plur.
quaestionati, –ae, –a sitis
III plur.
quaestionati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
quaestionatus, –a, –um essem
II sing.
quaestionatus, –a, –um esses
III sing.
quaestionatus, –a, –um esset
I plur.
quaestionati, –ae, –a essemus
II plur.
quaestionati, –ae, –a essetis
III plur.
quaestionati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
quaestĭōnāre
II plur.
quaestĭōnamĭni
FUTURO
II sing.
quaestĭōnātor
III sing.
quaestĭōnātor
II plur.
–
III plur.
quaestĭōnantor
PARTICIPIO
PERFETTO
quaestionatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
quaestĭōnāri
PERFETTO
Singolare:
quaestionatus, –a, –um esse
Plurale:
quaestionati, –ae, –a esse
FUTURO
quaestionatum esse
GERUNDIVO
quaestĭōnandus, –a, –um
SUPINO
quaestionatu

Vedi la forma attiva di questo lemma

‹ quaestĭōno
quaestĭuncŭla ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
quaestĭōnārĭus sost. masch. II decl.
quaestionatūrūs agg. part. fut.
quaestionatus agg. part. perf. I cl.
quaestionatus agg. inf. perf.
quaestĭōno v. tr. I coniug.
quaestĭōnor v. tr. I coniug.
quaestĭuncŭla sost. femm. I decl.
quaestŏr sost. masch. III decl.
quaestōrĭum Sost. nt. II decl.
quaestōrĭus sost. masch. II decl.
quaestōrĭus agg. I cl.
quaestŭārĭa sost. femm. I decl.
quaestŭārĭus agg. I cl.
quaestŭōsē avv.
quaestŭōsus agg. I cl.
quaestūra sost. femm. I decl.
quaestŭs sost. masch. IV decl.
quālia Sost. nt. pl. III decl.
quālĭbet avv.
quālis agg. II cl.
{{ID:QUAESTIONOR100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis