prōturbor - Diatesi passiva
(prōturbo, prōturbas, proturbavi, proturbatum, prōturbāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
prōturbor
II sing.
prōturbāris, prōturbāre
III sing.
prōturbātur
I plur.
prōturbāmur
II plur.
prōturbamĭni
III plur.
prōturbantur
IMPERFETTO
I sing.
prōturbābar
II sing.
prōturbabāris, prōturbabāre
III sing.
prōturbabātur
I plur.
prōturbabāmur
II plur.
prōturbabamĭni
III plur.
prōturbabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
prōturbābor
II sing.
prōturbabĕris, prōturbabĕre
III sing.
prōturbabĭtur
I plur.
prōturbabĭmur
II plur.
prōturbabimĭni
III plur.
prōturbabuntur
PERFETTO
I sing.
proturbatus, a, um sum
II sing.
proturbatus, a, um es
III sing.
proturbatus, a, um est
I plur.
proturbati, ae, a sumus
II plur.
proturbati, ae, a estis
III plur.
proturbati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
proturbatus, a, um eram
II sing.
proturbatus, a, um eras
III sing.
proturbatus, a, um erat
I plur.
proturbati, ae, a eramus
II plur.
proturbati, ae, a eratis
III plur.
proturbati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
proturbatus, a, um ero
II sing.
proturbatus, a, um eris
III sing.
proturbatus, a, um erit
I plur.
proturbati, ae, a erimus
II plur.
proturbati, ae, a eritis
III plur.
proturbati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
prōturber
II sing.
prōturbēris, prōturbēre
III sing.
prōturbētur
I plur.
prōturbēmur
II plur.
prōturbemĭni
III plur.
prōturbentur
IMPERFETTO
I sing.
prōturbārer
II sing.
prōturbarēris, prōturbarēre
III sing.
prōturbarētur
I plur.
prōturbarēmur
II plur.
prōturbaremĭni
III plur.
prōturbarentur
PERFETTO
I sing.
proturbatus, a, um sim
II sing.
proturbatus, a, um sis
III sing.
proturbatus, a, um sit
I plur.
proturbati, ae, a simus
II plur.
proturbati, ae, a sitis
III plur.
proturbati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
proturbatus, a, um essem
II sing.
proturbatus, a, um esses
III sing.
proturbatus, a, um esset
I plur.
proturbati, ae, a essemus
II plur.
proturbati, ae, a essetis
III plur.
proturbati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
prōturbāre
II plur.
prōturbamĭni
FUTURO
II sing.
prōturbātor
III sing.
prōturbātor
II plur.
III plur.
prōturbantor
PARTICIPIO
PERFETTO
proturbatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
prōturbāri
PERFETTO
Singolare:
proturbatus, a, um esse
Plurale:
proturbati, ae, a esse
FUTURO
proturbatum esse
GERUNDIVO
prōturbandus, a, um
SUPINO
proturbatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
prōturbor v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis