prospĕcŭlor - Diatesi attiva
(prospĕcŭlor, prospĕcŭlāris, prospeculatus sum, prospĕcŭlāri)
verbo transitivo e intransitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
prospĕcŭlor
II sing.
prospĕcŭlāris, prospĕcŭlāre
III sing.
prospĕcŭlātur
I plur.
prospĕcŭlāmur
II plur.
prospĕcŭlamĭni
III plur.
prospĕcŭlantur
IMPERFETTO
I sing.
prospĕcŭlābar
II sing.
prospĕcŭlabāris, prospĕcŭlabāre
III sing.
prospĕcŭlabātur
I plur.
prospĕcŭlabāmur
II plur.
prospĕcŭlabamĭni
III plur.
prospĕcŭlabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
prospĕcŭlābor
II sing.
prospĕcŭlabĕris, prospĕcŭlabĕre
III sing.
prospĕcŭlabĭtur
I plur.
prospĕcŭlabĭmur
II plur.
prospĕcŭlabimĭni
III plur.
prospĕcŭlabuntur
PERFETTO
I sing.
prospeculatus, a, um sum
II sing.
prospeculatus, a, um es
III sing.
prospeculatus, a, um est
I plur.
prospeculati, ae, a sumus
II plur.
prospeculati, ae, a estis
III plur.
prospeculati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
prospeculatus, a, um eram
II sing.
prospeculatus, a, um eras
III sing.
prospeculatus, a, um erat
I plur.
prospeculati, ae, a eramus
II plur.
prospeculati, ae, a eratis
III plur.
prospeculati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
prospeculatus, a, um ero
II sing.
prospeculatus, a, um eris
III sing.
prospeculatus, a, um erit
I plur.
prospeculati, ae, a erimus
II plur.
prospeculati, ae, a eritis
III plur.
prospeculati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
prospĕcŭler
II sing.
prospĕcŭlēris, prospĕcŭlēre
III sing.
prospĕcŭlētur
I plur.
prospĕcŭlēmur
II plur.
prospĕcŭlemĭni
III plur.
prospĕcŭlentur
IMPERFETTO
I sing.
prospĕcŭlārer
II sing.
prospĕcŭlarēris, prospĕcŭlarēre
III sing.
prospĕcŭlarētur
I plur.
prospĕcŭlarēmur
II plur.
prospĕcŭlaremĭni
III plur.
prospĕcŭlarentur
PERFETTO
I sing.
prospeculatus, a, um sim
II sing.
prospeculatus, a, um sis
III sing.
prospeculatus, a, um sit
I plur.
prospeculati, ae, a simus
II plur.
prospeculati, ae, a sitis
III plur.
prospeculati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
prospeculatus, a, um essem
II sing.
prospeculatus, a, um esses
III sing.
prospeculatus, a, um esset
I plur.
prospeculati, ae, a essemus
II plur.
prospeculati, ae, a essetis
III plur.
prospeculati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
prospĕcŭlāre
II plur.
prospĕcŭlamĭni
FUTURO
II sing.
prospĕcŭlātor
III sing.
prospĕcŭlātor
II plur.
III plur.
prospĕcŭlantor
INFINITO
PRESENTE
prospĕcŭlāri
PERFETTO
Singolare:
prospeculatus, a, um esse
Plurale:
prospeculati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
prospeculatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
prospeculatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
prospĕcŭlans, antis
FUTURO
prospeculatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
prospeculatum
Passivo:
prospeculatu
GERUNDIO
Genitivo:
prospĕcŭlandi
Dativo:
prospĕcŭlando
Accusativo:
prospĕcŭlandum
Ablativo:
prospĕcŭlando
GERUNDIVO
prospĕcŭlandus, a, um
prospĕcŭlor v. tr. e intr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis