prōnecto - Diatesi attiva
(prōnecto, prōnectis, prōnectĕre)
verbo transitivo III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA ATTIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
prōnecto
II sing.
prōnectis
III sing.
prōnectit
I plur.
prōnectĭmus
II plur.
prōnectĭtis
III plur.
prōnectunt
IMPERFETTO
I sing.
prōnectēbam
II sing.
prōnectēbas
III sing.
prōnectēbat
I plur.
prōnectebāmus
II plur.
prōnectebātis
III plur.
prōnectēbant
FUTURO SEMPLICE
I sing.
prōnectam
II sing.
prōnectes
III sing.
prōnectet
I plur.
prōnectēmus
II plur.
prōnectētis
III plur.
prōnectent
PERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PIUCHEPERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
FUTURO ANTERIORE
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
prōnectam
II sing.
prōnectas
III sing.
prōnectat
I plur.
prōnectāmus
II plur.
prōnectātis
III plur.
prōnectant
IMPERFETTO
I sing.
prōnectĕrem
II sing.
prōnectĕres
III sing.
prōnectĕret
I plur.
prōnecterēmus
II plur.
prōnecterētis
III plur.
prōnectĕrent
PERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PIUCHEPERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
prōnectĕ
II plur.
prōnectĭte
FUTURO
II sing.
prōnectĭto
III sing.
prōnectĭto
II plur.
prōnectitōte
III plur.
prōnectunto
PARTICIPIO
PRESENTE
prōnectens, entis
FUTURO
INFINITO
PRESENTE
prōnectĕre
PERFETTO
FUTURO
Singolare:
Plurale:
GERUNDIO
Genitivo:
prōnectendi
Dativo:
prōnectendo
Accusativo:
ad prōnectendum
Ablativo:
prōnectendo
SUPINO
Vedi la forma passiva di questo lemma
prōnecto v. tr. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis