prōmulgor - Diatesi passiva


(prōmulgo, prōmulgas, promulgavi, promulgatum, prōmulgāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
prōmulgor
II sing.
prōmulgāris, prōmulgāre
III sing.
prōmulgātur
I plur.
prōmulgāmur
II plur.
prōmulgamĭni
III plur.
prōmulgantur
IMPERFETTO
I sing.
prōmulgābar
II sing.
prōmulgabāris, prōmulgabāre
III sing.
prōmulgabātur
I plur.
prōmulgabāmur
II plur.
prōmulgabamĭni
III plur.
prōmulgabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
prōmulgābor
II sing.
prōmulgabĕris, prōmulgabĕre
III sing.
prōmulgabĭtur
I plur.
prōmulgabĭmur
II plur.
prōmulgabimĭni
III plur.
prōmulgabuntur
PERFETTO
I sing.
promulgatus, –a, –um sum
II sing.
promulgatus, –a, –um es
III sing.
promulgatus, –a, –um est
I plur.
promulgati, –ae, –a sumus
II plur.
promulgati, –ae, –a estis
III plur.
promulgati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
promulgatus, –a, –um eram
II sing.
promulgatus, –a, –um eras
III sing.
promulgatus, –a, –um erat
I plur.
promulgati, –ae, –a eramus
II plur.
promulgati, –ae, –a eratis
III plur.
promulgati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
promulgatus, –a, –um ero
II sing.
promulgatus, –a, –um eris
III sing.
promulgatus, –a, –um erit
I plur.
promulgati, –ae, –a erimus
II plur.
promulgati, –ae, –a eritis
III plur.
promulgati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
prōmulger
II sing.
prōmulgēris, prōmulgēre
III sing.
prōmulgētur
I plur.
prōmulgēmur
II plur.
prōmulgemĭni
III plur.
prōmulgentur
IMPERFETTO
I sing.
prōmulgārer
II sing.
prōmulgarēris, prōmulgarēre
III sing.
prōmulgarētur
I plur.
prōmulgarēmur
II plur.
prōmulgaremĭni
III plur.
prōmulgarentur
PERFETTO
I sing.
promulgatus, –a, –um sim
II sing.
promulgatus, –a, –um sis
III sing.
promulgatus, –a, –um sit
I plur.
promulgati, –ae, –a simus
II plur.
promulgati, –ae, –a sitis
III plur.
promulgati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
promulgatus, –a, –um essem
II sing.
promulgatus, –a, –um esses
III sing.
promulgatus, –a, –um esset
I plur.
promulgati, –ae, –a essemus
II plur.
promulgati, –ae, –a essetis
III plur.
promulgati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
prōmulgāre
II plur.
prōmulgamĭni
FUTURO
II sing.
prōmulgātor
III sing.
prōmulgātor
II plur.
–
III plur.
prōmulgantor
PARTICIPIO
PERFETTO
promulgatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
prōmulgāri
PERFETTO
Singolare:
promulgatus, –a, –um esse
Plurale:
promulgati, –ae, –a esse
FUTURO
promulgatum esse
GERUNDIVO
prōmulgandus, –a, –um
SUPINO
promulgatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:PROMULGOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis